Czym jest ten aspekt
Sto osiemdziesiąt stopni, połowa koła. Planety stoją w przeciwnych znakach tej samej jakości: mówią o tym samym w przeciwny sposób. Orbis jest taki jak u koniunkcji: do 12 stopni u Słońca, 10 u Księżyca, 5 między pozostałymi ciałami.
W horoskopie urodzeniowym
Opozycja różni się od kwadratury tym, że konflikt nie jest wewnętrzny, a zewnętrzny: druga strona przychodzi zwykle przez ludzi i okoliczności. Typowy scenariusz to projekcja, gdy własna potrzeba widziana jest jako czyjeś żądanie. Praca z opozycją polega na trzymaniu obu biegunów, a nie na zwycięstwie jednego.
W tranzytach
Opozycja tranzytowa to środek cyklu, który zaczął się koniunkcją: to, co zostało zaczęte, pokazuje wynik i spotyka zewnętrzną reakcję. U wolnych planet ten punkt wypada w połowie 12-letniego albo 29-letniego obiegu, dlatego opozycje Saturna i Jowisza do planet urodzeniowych dobrze widać w biografii.
Typowe błędy w czytaniu
Opozycję często czyta się jako konflikt z ludźmi i na tym poprzestaje. Drugi koniec osi należy do samego człowieka, przejawia się tylko przez otoczenie. Drugi błąd to mylenie jej z kwadraturą: tam napięcie jest wewnętrzne i wymaga działania, w opozycji tkwi w wyborze między dwoma biegunami, z których oba są potrzebne.
Aspekty główne
Orbis według ciał
- Słońce 12°
- Księżyc 10°
- Merkury 5°
- Wenus 5°
- Mars 5°
- Jowisz 8°
- Saturn 5°
- Uran 5°
- Neptun 5°
- Pluton 5°
Orbis pary to mniejsza z dwóch liczb. Koniunkcja Słońca z Plutonem działa do 5 stopni, bo tyle ma Pluton, choć Słońce ma 12.