Wenus w kwadraturze do Saturna

Kwadrat Wenus: Relacje międzyludzkie rzadko bywają ludzkie. Kwadrat Wenus stwarza człowiekowi trudności w sferach rządzonych przez tę planetę w kontaktach społecznych, podczas których często spotyka się z nieuprzejmością, słabym wzajemnym zrozumieniem oraz niedostosowaniem własnego zachowania w społeczeństwie. Człowiek jest pociągany do ludzi w odpowiednich sferach, pragnie miłości przesyconej zasadą planety (na przykład Jowisza — luksusu), zrozumienia, głębokiego zaangażowania w życie publiczne, a jednocześnie jest kapryśny, nietolerancyjny, niewiele rozumie i, co najważniejsze, nie czuje się w kontakcie z ludźmi, nie zauważając tego wcale, wskutek czego najwspanialsze obietnice losu kończą się okrutnym rozczarowaniem. Ogólnie rzecz biorąc, karmiczne programy symbolizowane przez kwadrat często zaczynają się całkiem pomyślnie i nawet obiecująco, jak trójkąt, i dopiero gdy człowiek jest wystarczająco zaangażowany (emocjonalnie, umysłowo i egzystencjalnie), zaczyna odczuwać opór, ciężar i konieczność ciężkiej pracy. Nawet kwadrat Słońca — Marsa może zacząć się ujawniać nie jako gwałtowny cios losu, ale jako pociągająca przygoda, a co się tyczy kwadratów Wenus, typowe dla nich są początkowe radości i emocjonalne zaangażowania; dlatego najbardziej nieszczęśliwa (późniejsza) miłość zaczyna się od jasnych chwil, które (nie tylko w przypadku kwadratu Wenus) należy traktować z wystarczającą ostrożnością i uwagą. Na niskim poziomie kwadrat Wenus daje niespójny społeczny egoizm i jednocześnie samopoświęcenie. Innymi słowy, jeśli człowiek ma słabą energię, społeczeństwo go nie kocha i poświęca się (w sytuacjach, gdy planeta jest aktywna) bez znieczulenia; jeśli człowiek ma wystarczająco dużo sił, on sam zakłóca życie osób wokół siebie, próbując ich (brutalnie i niezdarnie) wykorzystać dla egoistycznych celów, co sprawia, że oni czują się źle, a on sam nie czuje się lepiej (dłużej niż przez chwilę, po której następuje rozczarowanie). Człowiek ten będzie miał bardzo specyficzne i ostre gusta estetyczne w sferach wpływu planety (czasem prymitywne), trudne do zadowolenia, co na niskim poziomie daje kapryśność, a na wysokim — przeciwnie, oryginalną twórczą rękę w sztuce. Ogólnie rzecz biorąc, kwadrat Wenus stworzy wielkie trudności na drodze do sztuki (ale także silną potrzebę jej uprawiania), w szczególności złych nauczycieli lub złych relacji z nimi, a człowiek, jeśli potrafi, będzie się rozwijał głównie dzięki wewnętrznym wysiłkom i samokształceniu, co zawsze będzie odczuwał, i nigdy nie opuści go wewnętrzna wątpliwość: „Czy to, co robię, to prawdziwa sztuka?” (podobnie jak kwadrat Merkurego pozostawia niezatarte wątpliwości: „Czy moje myśli są naprawdę mądre?”, nawet jeśli są powszechnie uznawane), co oczywiście jest nieprzyjemne, ale nie pozwala człowiekowi zadowolić się tym, co osiągnął — co zresztą jest ogólnie charakterystyczne dla kwadratu. Kwadrat Saturna: Stopnie drabiny ewolucyjnej nie są pokryte dywanem. Kwadrat Saturna stawia człowiekowi problem w sferach wpływu planety: głębokie zanurzenie w sobie, rozwijanie wewnętrznej dyscypliny i poszukiwanie prawdy w skupieniu. Problem polega na tym, że z jednej strony człowiek jest pociągany przez zasadę planetarną, chce ją głęboko zrozumieć i opanować, a z drugiej strony próby takiego studiowania napotykają na najsilniejszy opór, zarówno zewnętrzny, jak i wewnętrzny. Samo studiowanie okazuje się bardzo trudne, wymagające znacznie więcej skupienia i wysiłku, niż człowiek obecnie posiada, a ponadto zewnętrzne i wewnętrzne chaotyczne siły stale odciągają go od tej działalności. W wyniku kilku nieudanych prób zasada planetarna (i w wielu aspektach wszystkie sfery jej wpływu) zostaje zamrożona i postrzegana przez człowieka jako nieosiągalna, choć podświadomie jest niezwykle pożądana. Podświadomość reaguje różnymi technikami, które wiążą człowieka z tą niespójną sytuacją, na przykład tworzy kompensacyjne kompleksy niższości i nerwice, które chronią go przed koniecznością uczestnictwa w sytuacjach aktywujących planetę, ale niestety mają różne skutki uboczne (na przykład podwyższony ogólny poziom nerwowości, czyli ciągłą gotowość na kłopoty, co prowadzi do zwiększonego napięcia itp.). Jeśli planeta jest silniejsza w kwadracie, może zastąpić czysto dyscyplinujące sfery Saturna własną zasadą, tłumiąc dyscyplinę i skupienie; na przykład kwadrat Wenus — Saturn z silnym Saturnem daje (na niskim poziomie) sztywność i nieuprzejmość w kontaktach społecznych i miłości, a z silną Wenus może, przeciwnie, dać lekkomyślność i brak selektywności w relacjach (szczególnie jeśli kwadrat znajduje się w krzyżu zmiennym); w tym przypadku, rzecz jasna, serce człowieka pozostanie zamrożone. Kwadrat Saturna uniemożliwia naturalne ujawnienie się zasady planetarnej; tutaj człowiek potrzebuje mądrości i precyzyjnego przestrzegania karmicznego programu, który w tym punkcie (jakby przez złośliwość!) jest bardzo subtelny i zawiły. Sytuacja ta przypomina próbę rzeźbienia drewna siekierą lub tańczenia tańca towarzyskiego w skafandrze nurkowym. Gdy człowiek zaczyna, każdy ruch jest niezdarny — surowy i niezadowalający z każdego punktu widzenia, ale pragnienie nauki i ambicja mogą być tutaj bardzo silne, a wiele zależy od samego człowieka, jego wewnętrznej uczciwości i ogólnej chęci realizacji siebie oraz uczestnictwa w procesie ewolucyjnym (takiego, jak go rozumie). Przetworzenie kwadratu Saturna daje człowiekowi subtelność, mądrość i umiejętność dostrzegania oraz wspierania rozwoju odpowiednich zdolności u innych ludzi, gdy nie są one jeszcze zauważalne dla nikogo innego.

Tacy ludzie są zwykle dręczeni chronicznym niezadowoleniem z życia. Są jednocześnie nieśmiali, wrażliwi i emocjonalnie skąpi, często musząc poświęcać przyjemność dla pracy, co może być bardzo przygnębiające. Dlatego wielu postrzega ich jako zimnych, a nawet ograniczonych umysłowo. Ciągle bronią się przed czymś lub kimś, ciągle boją się być źle zrozumiani i porzuceni. Ich życie często naznaczone jest problemami w relacjach z rodzicami, dlatego czują się znacznie lepiej, gdy wyprowadzają się z domu. Tacy ludzie mają trudności z wyrażaniem swoich prawdziwych uczuć, przez co są zmuszeni do wielu ustępstw wobec innych w życiu. Rzadko zawierają małżeństwo przed 28. rokiem życia, zwłaszcza że wczesne małżeństwa rzadko bywają szczęśliwe. Najważniejszą rzeczą dla nich jest nauczenie się, jak komunikować się z innymi. Dążą do trzeźwości i opanowania, rygoru i wytworności stylu we wszystkim, co robią, lecz czasem niepotrzebnie zawężają zakres swoich działań i całkowicie rezygnują z łagodności i hojności. Ich samodyscyplina nie powinna przerodzić się w powściągliwość i pusty ascetyzm. Tacy ludzie otwarcie dążą do erotycznych związków, lecz rzadko osiągają pełne wzajemne zrozumienie z partnerem. Z tego powodu ich życie erotyczne często przybiera bardzo nieoczekiwany, jeśli nie perwersyjny, obrót. Często są przebiegli i antyreligijni. Życie rodzinne przynosi im wiele trosk i zmartwień. Pomimo wyraźnego pragnienia przyjemności, często mają niskie libido, co dodatkowo utrudnia i komplikuje ich sytuację. Charakteryzują się pewną powściągliwością uczuć, nadmierną nieśmiałością, nadmierną formalnością w zachowaniu oraz melancholią. Często kochają nieszczęśliwie i są zazdrośni, lecz bez powodu. Tacy ludzie cechują się rozwagą w pracy i powściągliwością w miłości.

Melancholia, emocjonalna powściągliwość, nieśmiałość lub napięcie, sztywność, formalność. Nieszczęścia odbierające sympatię, prowadzące do rozczarowania. Niespełniona miłość. Skutkuje to postawą antyspołeczną, jeszcze większą utratą sympatii. Mogą być wyrachowani w interesach, władzy i szacunku. Posiadając władzę lub bogactwo, starają się przyciągnąć partnera młodszego lub młodzi ludzie uwikłują się z osobami starszymi dla ich majątku. W rezultacie brak szczęścia, bezduszny związek. W sztuce przynosi mistrzostwo techniczne, lecz brak oryginalności (jeśli jest potwierdzone). Często potrzeba materialna. Wielka odpowiedzialność utrudnia szczęście. Rodzice mogą być ciężarem lub emocjonalnie przytłaczający. Chciwość i zazdrość (jeśli jest potwierdzone). Przy tym aspekcie trudno znaleźć spokój i szczęście; albo ciężkie życie, albo silna reakcja na codzienne przeciwności.

Twoje dziecko jest rozsądne, sprawiedliwe i powściągliwe w okazywaniu miłości. Możliwe, że jest nieśmiałe, wycofane i ma niskie poczucie własnej wartości. Wydaje mu się, że musi zrobić coś ważnego, bardzo konkretnego, aby być kochanym. Rodzice mogą być emocjonalnie nadużywający. Czasami może czuć lęk, że miłości w ogóle nie ma lub że miłość rani. Rodzice powinni pomóc mu poczuć granice, które sam stawia, starając się bronić się przed bliskością. Sami muszą dać mu wystarczająco dużo ciepła i miłości oraz nie wywierać na niego presji emocjonalnej.

Opozycja, kwadratura: pesymizm w miłości. Osoba boleśnie przeżywa każde rozstanie, zerwanie, a wszystko jawi jej się w ciemnych barwach: „Skończy się źle”, „Nie potrwa długo”... Często bazuje to na emocjonalnym urazie przeżytym w dzieciństwie. Może prowadzić do nienasycenia i nadmiernych wymagań w miłości. W efekcie pojawiają się ciągłe troski i męki, nieustanne wątpliwości co do uczuć okazywanych przez innych. W najgorszym przypadku może prowadzić do moralizatorstwa i skłonności do wydawania najsurowszych osądów.

Melancholia, nieśmiałość lub sztywność, nadmierna formalność. Niespełniona miłość. Rezultatem jest bezduszny związek. W sztuce – biegłość techniczna, lecz brak oryginalności. Rodzice mogą być ciężarem lub wywierać emocjonalną presję. Przy złych aspektach – chciwość, zazdrość. Z tym aspektem trudno znaleźć spokój i szczęście.

Masz trudności z akceptowaniem obowiązków. Nie lubisz ich. Wolisz raczej cieszyć się kosztem jakichkolwiek zobowiązań, pozwalając im się piętrzyć. Ta walka z autorytetem i prostymi powinnościami rodzi duże napięcie i ogranicza dobre chwile. Trudno jest dobrze się bawić, gdy ignoruje się swoje obowiązki. To, co mamy tutaj, to patowa sytuacja.