Merkury w opozycji do Plutona

Konjunkcja Merkurego: Zanim przemówisz, pomyśl — czy twoje słowa nie obrażą twojej własnej myśli? Opozycja Merkurego stawia problem w relacji między zasadą planety a racjonalnym myśleniem. Nie należy zakładać, że silny Merkury w horoskopie urodzeniowym gwarantuje inteligencję — ta bowiem zależy bardziej od ogólnego poziomu ewolucyjnego, podczas gdy wpływ Merkurego zależy od jego integracji, a nie od aspektów. Przy niskim poziomie integracji dominujący Merkury tłumi zasadę planetarną mentalnymi kliszami, profanując ją i groteskowo zniekształcając. Na przykład w opozycji Merkury–Księżyc nacisk na Merkurego prowadzi osobę do myślenia ściśle według społecznych klisz: aby być zdrowym i szczęśliwym, muszę robić poranne ćwiczenia, ożenić się w wieku dwudziestu lat, mieć troje dzieci i pracować bez wysiłku — i żyją, uważając się za szczęśliwych lub nieszczęśliwych w zależności od tego, jak bardzo ich los pokrywa się z tym narzuconym schematem, całkowicie niezdolni usłyszeć prawdziwego głosu własnych potrzeb, nawet tych najbardziej prymitywnych. Dzieje się tak do momentu, gdy Księżyc zdecydowanie przesunie nacisk w opozycji, całkowicie przejmując władzę nad Merkurym — lub raczej podporządkowując go sobie — pozwalając do umysłu docierać jedynie tym myślom, które sam Księżyc generuje. Osoba wówczas zostaje uwięziona, na przykład w natrętnych myślach o jedzeniu lub prymitywnym, lecz słodkim seksie, co gwałtownie obniża poziom ewolucyjny jej zachowania lub prowadzi do poważnej frustracji, nerwic bądź depresji. Tutaj integracja przebiega poprzez wyjaśnienie roli myśli w wyrażaniu zasady planetarnej, która powinna być ogólnie kierowana przez myśl, lecz nie kontrolowana w każdym szczególe, a już na pewno nie zastępowana przez prymitywne schematy mentalne. Z drugiej strony, myśl może również pomagać w rozwijaniu nowych kierunków i materializacji zasady planetarnej — nie powinna stać się jej posłusznym sługą, co jednostka wielokrotnie uświadamia sobie, rozwikłując niewyobrażalny chaos, który powstaje po długim okresie dominacji zasady planetarnej nad wpływem Merkurego. Na wysokim poziomie zasada planetarna zyskuje stabilny kanał do płaszczyzny mentalnej, a pojawiające się myśli są dokładnie tymi, które są potrzebne do rozwoju zasady planetarnej. To uczucie posłuszeństwa myśli i języka nie może być pomylone z niczym innym; w odpowiednich sytuacjach daje absolutne poczucie pewności siebie (inni zaczynają mówić o oczywistej i niepodważalnej sile talentu, choć trafniejsze byłoby stwierdzenie, że odzwierciedla to stabilność dobrze zintegrowanej opozycji). Opozycja Plutona: Dobro ulega skażeniu w walce ze złem. Ogólnie rzecz biorąc, poważny aspekt Plutona karmicznie dostraja planetę do programu oczyszczenia — często bolesnego, lecz przede wszystkim nieodwracalnych strat. Na niskim poziomie opozycja stawia zasadę planety przeciwko działaniom oczyszczającym Plutona; osoba postrzega je jako destrukcyjną agresję wymierzoną w nią (w obszarach rządzonych przez planetę) i próbuje się opierać. W takich przypadkach wyraźnie akcentuje planetę, a Pluton jawi jej się jako zewnętrzny los uderzający (oczywiście) w niewinną osobę niszczącymi ciosami, zawsze w tym samym miejscu (zasadzie planetarnej lub domu, w którym się znajduje). Osoba może narzekać (cicho), protestować (głośno) lub walczyć (desperacko), lecz lepiej byłoby, gdyby się poddała i przede wszystkim zrozumiała, że Pluton nie dąży do zniszczenia samej zasady planetarnej (w opozycji Pluton–Księżyc osoba może czuć, że los po prostu chce ją unicestwić wraz z jej rodziną, i to nie od razu, lecz w najbardziej bolesny sposób), lecz jej niższą oktawę — tę, od której osoba podświadomie najtrudniej jest się uwolnić. Od czasu do czasu (zwykle niezauważane przez osobę) horoskop przesuwa nacisk w opozycji, przenosząc go na Plutona, tak że osoba staje się kanałem woli Oczyszczającego (losu) i działa na zasadę planetarną w świecie zewnętrznym mniej więcej tak, jak niedawno los postąpił z nią samą. Często zewnętrzna planeta manifestuje się poprzez pewne osoby, które wpadają pod fatalny wpływ jednostki, mogąca nawet o tym nie podejrzewać (choć podejrzenia pojawiają się z czasem). Silni czarni nauczyciele z opozycją Plutona mogą długo utrzymywać nacisk na Plutona, brutalnie tłumiąc i unicestwiając zasadę planetarną u swoich uczniów, lecz powrotne uderzenie Plutona zwykle ich w końcu dopada. Tutaj integracja przebiega głównie poprzez pielęgnowanie pokory i wykorzenianie w sobie prymitywnej żądzy absolutnej kontroli nad przejawami zasady planetarnej w otaczającym świecie, a także pragnienia kształtowania innych, bezwzględnie usuwając wszystko, co odrażające i niegodne (na przykład opozycja Pluton–Wenus rodzi pragnienie absolutnej kontroli nad ludźmi, zwłaszcza obiektem miłości; opozycja Pluton–Merkury rodzi pragnienie kontroli nad umysłami i ruchami ludzi — nie taką władzę, która wznosi się poprzez wyższą oktawę 9. domu, lecz „żeby nie śmieli mówić ani nawet myśleć tego, co nie jest dozwolone!”). Osoba musi zdać sobie sprawę, że jej zasada planetarna może być konstruktywnie wykorzystana w życiu zewnętrznym dopiero po gruntownym oczyszczeniu Plutonicznym wewnątrz siebie, za co będzie musiała ponieść nie małe zewnętrzne i wewnętrzne poświęcenia. Na wysokim poziomie osoba zyskuje zdolność rozwijania zasady planetarnej do jej najwyższego potencjału i uczestniczenia w wielkoskalowych programach karmicznych.

Ci ludzie mają ostry język i lubią nazywać rzeczy po imieniu, co często prowadzi do licznych konfliktów i starć. Potrafią, gdy zechcą, wykazać się niezwykłą wrażliwością na punkt widzenia innych, przejawiając rzadką takt i dyplomację. Jednak to pragnienie pojawia się bardzo rzadko. Częściej dążą do nawrócenia otoczenia na własne idee. Tacy ludzie rzadko doświadczają szczęśliwego stanu równowagi umysłowej. Zwykle oscylują między ślepym oddaniem a całkowitą rozpaczą, między zrzędzeniem i narzekaniem a skandalicznymi protestami. Często podejmują niepotrzebne ryzyko i, dążąc do innowacji, angażują się w nieprawdopodobne przygody. Tacy ludzie często odnoszą sukcesy w medycynie, naukach przyrodniczych i psychologii, a także sprawdzają się jako dochodzeniowcy. Są często uparci, niecierpliwi, drażliwi, mściwi i rewolucyjni. Często wykazują skłonność do oszustwa i intryg, a ich działania bywają motywowane nieracjonalnymi powodami. Ich los pełen jest zwrotów, zakrętów i nawrotów, a ich układ nerwowy czasem nie wytrzymuje napięć, które na niego nakładają. Ten aspekt pomaga im docierać do istoty każdej sprawy i trafnie oceniać każdą sytuację. Tacy ludzie wyrażają swoje opinie wprost i otwarcie, spontanicznie reagują intelektualnie, a w swoich wypowiedziach i myślach są bezceremonialni i stanowczy. Przesadnie podejrzliwi, uwielbiają intrygować i odkrywać spiski. Tacy jednostki często próbują wpływać na myśli innych w destrukcyjnych celach. Energicznym działaniem wcielają w życie wszystkie swoje pomysły i plany.

Twoletni potomek ma zapewne „ostry język” i nazywa rzeczy po imieniu. Może jednak wyrażać swoje myśli w bardzo tajemniczy sposób, sprawiając wrażenie zagadkowego i niejasnego. Posiada twórczy umysł, uwielbia dociekać istoty zjawisk, które go interesują, oraz zgłębiać informacje. Szczerze i otwarcie wymieniać poglądy z rodzicami czy przyjaciółmi może mu jednak sprawiać trudność – po prostu nie chce dzielić się z nimi swoimi myślami. Może być bezlitosny wobec siebie w sferze intelektualnej, ale mocno się obrazi, jeśli poczuje, że jego pomysły lub myśli są krytykowane. Dla takich dzieci niezwykle ważne jest nauczenie się słuchania i akceptowania opinii oraz idei innych.

Doświadczają dużego stresu psychicznego, gdyż zajmują się poufnymi lub niebezpiecznymi informacjami. Badacze pracujący nad tajnymi projektami często powierzają im tajemnice. Czasami są zaangażowani w szpiegostwo lub pracują jako detektywi, znajdując się w trudnych sytuacjach, które mogą zakończyć się śmiercią. Wyrażają swoje myśli w sposób ostry i nieuprzejmy, a inni mówią do nich w ten sam sposób. Mogą być związani z naukami przyrodniczymi. Często przejawiają nadmierną ciekawość wobec innych, co prowadzi do kłopotów i złych relacji osobistych.

Opozycja, kwadratura to aspekty „magika, który nie zna się na rzeczy”, który usiłuje zdobyć to, co poza jego zasięgiem. Używa umysłu, by wpływać na ludzi lub zrywać zasłonę tajemnicy z rzeczy, o których nie powinno się mówić, mając na celu jedynie zaszokowanie otoczenia. Jego podświadomość i pasja do konkluzji czasem wchodzą w konflikt, a on dąży do tłumienia, przezwyciężania swej podświadomości, aby formułować kategoryczne osądy. W najlepszym przypadku posiada nieco wypaczony humor.

Lubisz, by twoje rozmowy i idee, które przekazujesz, pozostawały gdzieś blisko powierzchni. Pragniesz prywatności. Nie znosisz wścibskiej analizy i szybko dajesz to odczuć. Twoja opozycja wobec innych, którzy „wnikają w twoje sprawy”, jest głośna i wyraźna, co może być źródłem niejednej kłótni. Nie masz jednak nic przeciwko smakowitej plotce, gdy to ktoś inny jest jej tematem. W tym podejściu kryje się sporo niespójności.

Zawsze są napięci, ponieważ pracują z tajnymi lub niebezpiecznymi informacjami. Czasami są zaangażowani w szpiegostwo lub pracują jako śledczy. Znajdują się w trudnych sytuacjach, które mogą zakończyć się śmiercią. Myśli wyrażają ostro i grubiańsko. Inni odnoszą się do nich podobnie. Często okazują zbytnią ciekawość wobec innych, co prowadzi do kłopotów.