Księżyc w opozycji do Saturna

Koniunkcja Księżyca: poprzez łagodzenie agresywności pragnień, pomagasz ustanowić pokój na Ziemi. Opozycja między planetą a Księżycem nadaje osobie bardzo stronniczy stosunek do zasady planetarnej, którą postrzega jako niezwykle ważną. W każdym razie przeżywa ona przejawy planety bardzo emocjonalnie. Na niskim poziomie osoba stale stara się przyjmować postawę egocentryczną, czyli internalizować i podkreślać rolę Księżyca, w wyniku czego zasada planetarna jest externalizowana, często w postaci innej osoby, na którą rzutowane są wszystkie własne niezadowolenie i dysharmonia. Partner jest obwiniany o wszelkie nieszczęścia, nieszczęścia i niezadowolenie. Na przykład, przy Księżycu w opozycji do Merkurego, partner, który miał pecha udzielić dobrej rady, ryzykuje histeryczny wybuch: „Jestem tak nieszczęśliwy, i to wszystko twoja wina, twoje głupie rady i rozumowanie!” Głęboko wewnątrz osoba, rzecz jasna, czuje, że sprawy nie są tak proste, że zasada planetarna jest jakoś jej potrzebna, ale absolutnie nie potrafi zrozumieć dlaczego ani jak ją wykorzystać, pozostając czysto egocentryczną. W osłabionym horoskopie może to prowadzić do chorób nerwowych i somatycznych. Od czasu do czasu (jeśli planeta jest silniejsza od Księżyca) akcent się przesuwa: zasada planetarna staje się silniejsza od księżycowej i jest internalizowana, podczas gdy Księżyc przeciwnie – jest externalizowany. Na niskim poziomie osoba nadal walczy: z matką (lub jej wyobrażeniem), nawykami z dzieciństwa, których się znudziła, swoim ciałem fizycznym, ojczyzną lub ludźmi, biorąc zasadę planetarną (i dom, w którym planeta się znajduje) za podstawę swojej postawy. Na przykład, przy Księżycu w opozycji do Wenus, postawa brzmi: „Bycie grubym i objadaniem się jest brzydkie”, i osoba stosuje wyczerpującą dietę, ale tylko do momentu, gdy Księżyc odzyskuje dominujący akcent, po czym natychmiast tłumi pragnienie szczupłej sylwetki i, przegryzając kanapkę z wędliną, ogląda zawody łyżwiarstwa figurowego w telewizji bez mrugnięcia okiem. Głównym problemem w pogodzeniu zasad planetarnych jest to, że Księżyc musi zrezygnować z idei całkowitego pochłonięcia zasady planetarnej (w przeciwnym razie ta umiera), ale jednocześnie nie doprowadzić do śmierci osoby, czyli znaleźć zrównoważone podejście. Przetworzenie tego jest trudne, wymaga samopoświęcenia, dyscypliny (Saturn) i wewnętrznej uczciwości (Neptun, Pluton), ale przynosi wspaniałe rezultaty: osoba mistrzowsko, głęboko i pewnie asymiluje zasadę planetarną, która staje się dla niej naturalnym i niezawodnym wsparciem. Opozycja Saturna: osoba wyraźnie słyszy głos rozsądku, ale jest jej odrażający. Opozycja między planetą a Saturnem aktywizuje problem wewnętrznej dyscypliny i zewnętrznych ograniczeń w obszarach z nimi związanych. Ogólnie rzecz biorąc, duży aspekt między planetą a Saturnem tworzy głębokie pragnienie gruntownego zrozumienia jego zasady, która początkowo jest przedstawiana w życiu osoby w głęboko zamrożonej i nieprzetworzonej formie. W przypadku opozycji występuje opór wobec przetworzenia i pogłębienia zasady planetarnej, wyrażający się w tym, że gdy tylko osoba zbiera myśli, koncentruje się i zaczyna uważnie przyglądać się sprawie, natychmiast staje się ona wyczerpana, spłycona i całkowicie pozbawiona życia. Nieprzetworzony Saturn zabija wszelkie życie w każdej sprawie, której dotyka, a w tym przypadku to życie jest externalizowane, czyli zasada planetarna nagle pojawia się w świecie zewnętrznym i wydaje się całkowicie niedostępna. W rezultacie osoba odnosi fałszywe wrażenie, że zasada planetarna jest dla niej całkowicie niedostępna, co przy udziale Plutona można znieść, ale przy Wenus lub Księżycu jest znacznie trudniej, a frustracje, nerwice i całkowita emocjonalna sztywność są możliwe. Z drugiej strony, próby podkreślenia zasady planetarnej i utożsamienia się z nią często towarzyszy całkowite lekceważenie zasady saturnicznej, czyli głębokiego i starannego przetworzenia w życiu wewnętrznym, przy jednoczesnym wzmacnianiu sztywnych ograniczeń saturnicznych w obszarach rządzonych przez planetę. Tutaj karma wymaga od osoby bardzo precyzyjnego współdziałania między zasadami planety i Saturna, czyli koniecznej samokontroli i precyzji w wybranym kierunku. Przy słabym przetworzeniu, a zwłaszcza nieudolnych, siłowych metodach (których Saturn nie toleruje), planeta może dosłownie utknąć w martwym punkcie (tj. jej zasada staje się całkowicie zamrożona w najniższej oktawie Saturna), i będzie bardzo trudno ją stamtąd wydobyć; pomaga przetworzenie Neptuna i Plutona oraz harmonijny wpływ Jowisza lub Chirona. Na wysokim poziomie ta opozycja daje niezwykłą precyzję, głębię i skuteczność w przejawach planety, a także wielką stabilność w obszarach przez nią rządzonych, dzięki mądrości i dalekowzroczności.

Pomimo ciężkiej pracy i zaangażowania, sukces rzadko im towarzyszy, gdyż osoby te prawie zawsze nie są pewne swoich umiejętności i możliwości osiągnięcia celów. Muszą nauczyć się kontrolować swoje niepewności i stopniowo przezwyciężać skłonność do depresji, niezadowolenia z życia oraz emocjonalnego przywiązania do przeszłości. Ten aspekt wskazuje na nieszczęśliwe dzieciństwo i problemy związane z dominującym rodzicem. Aby osiągnąć prawdziwą dojrzałość, muszą przezwyciężyć własne wątpliwości i poczucie bycia ofiarą, co może pozostawić ich głęboko nieszczęśliwymi, niezależnie od zewnętrznych osiągnięć. Tacy ludzie często zawierają związki z osobami starszymi i nie lubią mieć wielu dzieci. Ogólnie rzecz biorąc, ten aspekt nie sprzyja życiu małżeńskiemu. Często symbolizuje ubóstwo i straty, niesolidnych przyjaciół oraz marudnych krewnych, samotne życie lub życie z nielubianym partnerem, niepowodzenia i straty. Często postrzegają swoje własne losy jako porażkę, często musząc opiekować się dziećmi lub chorymi krewnymi od świtu do zmierzchu. Przedwczesna śmierć bliskich osób jest możliwa, a ich własne zdrowie nie jest szczególnie mocne. Dla nich kluczowe jest utrzymywanie zdrowego stylu życia i zrównoważonej diety. Charakteryzują się melancholią, brakiem witalności, silnym przywiązaniem do matki oraz nieusuwalnym poczuciem samotności. Mają ogromne trudności w komunikacji z kobietami, a ich emocje często są uwięzione w przeszłości. Taka osoba musi nauczyć się za wszelką cenę zapomnieć o przeszłości i dążyć do odzyskania wiary w siebie.

„Pieczęć Szatana” to ofiara lub narzędzie ciemnych sił. Ta interakcja planet prowadzi do udręki umysłowej, bólu, pesymizmu, przygnębienia, depresji i narzekania. Pochmurny, pozbawiony radości pogląd na świat, brak wiary w dobro, nieufność, podejrzliwość, zazdrość, przebiegłość, oszustwo, nieuczciwość, skąpstwo, chciwość, ospałość, lenistwo, zmęczenie, niezdecydowanie, fobie, lęki, rozczarowania, udręka umysłowa, niezadowolenie, niechęć, drobiazgowość, pedanteria, ciągła walka z trudnościami, utrata wielu korzystnych okazji, marnotrawstwo, ubóstwo, nieszczęście, hańba, oszczerstwa. Słabe zdrowie, ryzyko zapalenia opon mózgowych, nieszczęśliwe małżeństwo. Pozytywną stroną tych aspektów są głębia duchowa, wytrwałość, stanowczość, dyscyplina, powaga, wielka pilność, umiejętność wykonywania najtrudniejszych lub niepopularnych prac, dbałość o szczegóły oraz metodyczność.

Tłumienie i stagnacja są powszechne, gdyż przywiązują się do owocnych relacji i więzów rodzinnych. Rodzice często są odpowiedzialni za wczesną sztywność ich dzieci. Ich relacje pozbawione są elastyczności i optymizmu. Często są nudne i niekomfortowe dla innych. Mają tendencję do oceniania związków, porównując je z przeszłymi doświadczeniami i rozczarowaniami. To utrudnia naturalną komunikację. Są skrępowani i nienaturalni w swoich reakcjach. Rozwój ich zdolności często jest hamowany przez postrzegane obowiązki wobec rodziców i rodziny lub trudności finansowe. Trudno im nawiązywać przyjaźnie, a ich rodzina może im przeciwdziałać. Brakuje im wyobraźni, mają kompleksy, są chłodni, obojętni i nietowarzyscy. Możliwe, że obowiązki domowe i zawodowe będą ze sobą kolidować. Ich przełożeni przypominają im rodziców, przez co nie wiedzą, jak sobie z nimi radzić.

Opozycja, kwadratura: u podstawy tkwi utrwalenie problemów i bolesnych doświadczeń z dzieciństwa. To typowy aspekt związany z „kompleksem oderwania od piersi”: dziecko w żaden sposób nie może pogodzić się z oddzieleniem od ciała matki. Stąd bierze się lęk przed samotnością, poczucie braku bezpieczeństwa, trudności w przystosowaniu się do „dorosłych” ról (utrwalenie na etapie dzieciństwa). Jako kompensację rozwija się chciwość lub tendencja do wycofywania się w siebie – wszystkie te cechy są właściwe tym aspektom; to, co i w jakiej formie się ujawni, zależy od poziomu rozwoju osobistego.

Twoje dziecko jest pracowite i spostrzegawcze, ale może być podatne na przygnębienie i smutek. Brakuje mu pewności siebie, wyrażanie uczuć może być powściągliwe. Wydaje mu się, że jeden z rodziców, a może nawet oboje, go nie kochają, i czuje się bardzo samotny. Rodzice powinni dawać dziecku jak najwięcej pozytywnej energii i je chwalić. Dziecko należy nauczyć jak najwcześniej radzenia sobie z uczuciami strachu i niepokoju.

Istnieje niebezpieczeństwo utonięcia, jeśli Księżyc znajduje się w VIII domu. Ogólnie rzecz biorąc – letarg, pasywność. Nierozważne działania. Depresja, brak pewności siebie. Niezdolność do poświęcenia się partnerowi, szczególnie u kobiet. „Wewnętrzna radość”. Natręctwo. Nuda. Niezdolność do uczynienia życia wygodnym. Małżeństwo to obowiązek, tłumienie pragnień.