Merkury opozycja Jowisz

Konjunkcja Merkurego: Zanim przemówisz, pomyśl — czy twoje słowa nie obrażą twojej myśli? Opozycja Merkurego tworzy problem w powiązaniu zasady tej planety z myśleniem racjonalnym. Nie należy zakładać, że silny Merkury w horoskopie urodzeniowym gwarantuje inteligencję; ta bowiem zależy bardziej od ogólnego poziomu ewolucyjnego, podczas gdy wpływ Merkurego zależy od jego integracji, a nie aspektów. Przy niskim poziomie integracji dominujący Merkury tłumi zasadę planetarną mentalnymi kliszami, profanując ją i groteskowo zniekształcając. Na przykład, przy opozycji Merkurego do Księżyca, nacisk na Merkurego prowadzi osobę do myślenia w sztywnych społecznych kliszach: aby być zdrowym i szczęśliwym, muszę robić poranne ćwiczenia, ożenić się w wieku dwudziestu lat, mieć troje dzieci i pracować bez wysiłku — i żyją, uważając się za szczęśliwych lub nieszczęśliwych w zależności od tego, jak bardzo ich los pasuje do tego wzorca, całkowicie niezdolni usłyszeć prawdziwego głosu swoich potrzeb, nawet tych najbardziej podstawowych. Dzieje się tak dopóty, dopóki Księżyc nie przesunie zdecydowanie głównego nacisku w opozycji na siebie, całkowicie przejmując władzę nad Merkurym — lub raczej podporządkowując go sobie — pozwalając do umysłu osoby docierać jedynie te myśli, które on sam generuje. Wówczas jednostka może popaść w natrętne myśli o jedzeniu lub prymitywnych, lecz słodkich przyjemnościach, gwałtownie obniżając poziom ewolucyjny swojego zachowania lub prowadząc do silnych frustracji, nerwic albo depresji. Tutaj integracja przebiega poprzez wyjaśnienie roli myśli w wyrażaniu zasady planetarnej, która powinna być przez nią generalnie kierowana, lecz nie kontrolowana w każdym szczególe, a już na pewno nie zastępowana przez prymitywne schematy mentalne. Z drugiej strony, myśl może również pomóc w rozwoju nowych kierunków i materializacji zasady planetarnej, nie powinna jednak stać się jej posłusznym sługą — prawdę tę często odkrywa się, rozplątując niewyobrażalny chaos, który powstaje po długim okresie dominacji zasady planetarnej nad myśleniem merkuryjskim. Na wysokim poziomie zasada planetarna zyskuje stabilny kanał do płaszczyzny mentalnej, a osoba otrzymuje dokładnie te myśli, których potrzebuje do rozwoju zasady planetarnej. To uczucie posłuszeństwa myśli i języka nie może być pomylone z niczym innym; w odpowiednich sytuacjach daje absolutne poczucie pewności siebie (inni zaczynają mówić o ewidentnej i niekwestionowanej sile talentu, choć trafniejsze byłoby stwierdzenie, że wynika to ze stabilności dobrze zintegrowanej opozycji). Opozycja Jowisza: Jeśli podziwiając kogoś innego, utożsamiamy się z nim, to podziwiając siebie, musimy rzutować na kogoś innego. Opozycja Jowisza nadaje planecie (i osobie w sferach przez nią rządzonych) wyostrzone poczucie własnej ważności. Rzeczywiście, zintegrowanie takiej opozycji daje planecie wyjątkowo stabilną (karmiczną), uprzywilejowaną pozycję i stale pojawiające się możliwości rozszerzania jej zasady — zarówno w życiu osoby, jak i osób z nią związanych. Przy niskim poziomie integracji nie ma jednak konstruktywnej interakcji między zasadami jowiszową i planetarną, a w zależności od tego, która planeta w opozycji jest akcentowana, osoba wpada w jedną z dwóch pozycji. Naturalnie, przyjemniej jest, gdy akcent pada na Jowisza, a w sferach wpływu planety jednostka wewnętrznie czuje się jak zamożny i potencjalny dobroczyńca dla wybranych. Jednak w tym przypadku zasada planetarna ginie za ich zarozumialstwem, stopniowo ulega externalizacji i zaczyna działać przeciwko osobie. Na przykład, opozycja Jowisz–Wenus może stworzyć utalentowanego i bardzo erudytowanego krytyka sztuki, lecz przy niskim poziomie integracji osoba będzie jedynie wierzyć (lecz z absolutnym wewnętrznym przekonaniem), że posiada znakomite wyczucie sztuki (i miłości), nieustannie wygłaszając swoje opinie z aplombem i równie nieustannie ośmieszając się — choć może to nieco ją martwić. (Wyraźna opozycja Jowisza, na przykład do gwiezdnego skupienia, może obok wielkich zdolności i silnych patronów przynieść całkowitą ślepotę na własną wielkość, szaloną zarozumiałość i całkowity brak samokrytycyzmu.) Akcent na planecie z kolei aktywuje różnorodne zewnętrzne możliwości realizacji jej zasady — wielką pokusę dla osoby, choć integracja polega na rozszerzaniu wewnętrznych zdolności. Tak więc, przy opozycji Wenus do Jowisza i akcentowaniu Wenus, wybór może dotyczyć albo zewnętrznej sławy, wystaw, działalności publicznej i międzynarodowej, albo przesunięcia kanału twórczego (opanowanego stylu lub techniki) i rozwoju czegoś nowego. Opozycja Saturn–Jowisz może w pewnym momencie zmusić osobę do wyboru między rygorystyczną kontrolą nad licznymi zwolennikami, a pielęgnowaniem i opanowaniem rozległych obszarów wewnętrznej przestrzeni. Życie może wymagać obu, lecz kluczowe jest, aby nie mylić kolejności tych etapów życiowych.

Ta osoba lubi być na czele i wszędzie oraz zawsze pierwsza. Jednocześnie oczekuje zbyt wiele od innych i stara się unikać osobistej odpowiedzialności. Są typowymi awanturnikami, biegłymi w blefowaniu. Edukacja ma dla nich wielkie znaczenie, ale często jest przerywana, czasowo lub na stałe. Są dociekliwi i impulsywni, ich plany i zamiary zawsze przewyższają praktyczne działania i konkretne rezultaty. Mają trudności ze zrozumieniem siebie oraz osiągnięciem porządku i jasności w swoich przekonaniach i stanowiskach życiowych. Ich filozofia jest chaotyczna i niespójna, co sprawia, że wielu uważa ich za zawodnych i niegodnych zaufania. To również utrudnia im komunikację z innymi. Mając jednak podstawową chęć do samodyscypliny, mogą łatwo pokonać wszystkie problemy. Ten aspekt jest korzystny dla polityki, prawa, literatury, edukacji i działalności społecznej. Występuje tendencja do głupich kłótni i pustych dyskusji, które niczego poza kłopotami nie przynoszą. Zauważono słaby osąd, niestabilne opinie, niepewne oceny oraz ogólnie złe usposobienie. Ta osoba jest podatna na uprzedzenia i zabobony, powierzchowność oraz pochopne wnioski. Często brakuje jej własnego punktu widzenia i chętnie przyjmuje stanowisko innych, nawet jeśli jest ono wyraźnie negatywne. Tacy ludzie są często ateistami i łatwo wpadają w konflikt z prawem. Ich myśli są wyraźnie oderwane od rzeczywistości, a realizacja planów i pomysłów jest utrudniona przez brak rozwagi, równowagi i praktyczności. Taka osoba zawsze obiecuje znacznie więcej, niż jest w stanie zrealizować. Widać konflikt między rozumem a sercem. Ambicja i egoizm są obecne w sposób jawny. Jednocześnie ta osoba jest bardzo hojna, szczerze dążąc do kierowania się najlepszymi intencjami. Brakuje jej organizacji, konsekwencji, systematyczności i zdrowego rozsądku.

Obiecują więcej, niż są w stanie spełnić; jedno mówią, a inne okazuje się w rzeczywistości. Są rozproszeni, niezdecydowani i muszą nauczyć się być bardziej stanowczy i solidni w myśleniu, planach, umowach oraz zwracać uwagę na szczegóły, aby odnieść sukces i zyskać zaufanie innych. Trudności z wiarą – albo są agnostykami, albo wyznawcami nielogicznych form. Nie można na nich polegać, nie powinni składać podpisów, gdyż są zawodni. Często zajmują się literaturą, ezoteryką, ale to jedynie hobby, nie mające praktycznej wartości, i często zaniedbują dla tego obowiązki doczesne. Snobizm intelektualny. Łatwo się gubią, nie potrafią logicznie uzasadnić swojego punktu widzenia podczas przesłuchania, ich pamięć ulega zmianom pod wpływem stresu. Nie potrafią dochować tajemnicy, ujawniają ją w najmniej odpowiednim momencie.

Będziesz musiał nauczyć się myśleć z większą rozwagą, podejmując decyzje dotyczące kariery – decyzje, które wpływają na kierunek twojego życia. Rzecz w tym, że spędzasz dużo czasu na myślach, które nie mają nic wspólnego ze światem rzeczywistym. Wiele z tych myśli i pomysłów okazuje się niepraktycznych i przynosi więcej kłopotów, niż jest wartych. Lepiej jest szukać rady niż jej udzielać, przynajmniej jeśli chodzi o sprawy związane z powołaniem zawodowym.

Opozycja, kwadratura: brak ścisłego myślenia, lenistwo, żartowanie. Skłonność do przechwalania się swoimi urojonymi zdolnościami i możliwościami, blefowanie, nawyk wprowadzania ludzi w błąd. W niektórych przypadkach osoba może podnosić cudze kłamstwo, mylnie biorąc je za prawdę, w innych – celowo dopuszcza do tej zamiany, aby zyskać władzę. Gdy nadchodzi czas zebrania owoców swojej przezorności, zawsze są obrażeni i niezadowoleni.

Twoje dziecko jest bardzo impulsywne i dociekliwe, ma wiele zainteresowań i hobby. Lubi być pierwsze i rządzić we wszystkim. Czasem obiecuje więcej, niż jest w stanie spełnić. Oczekuje zbyt wiele od innych i stara się unikać odpowiedzialności. Potrafi wymownie przekonywać i ma skłonność do przesady. Rodzice powinni nauczyć dziecko bardziej gruntownego i rzetelnego myślenia, planowania oraz zwracać uwagę na szczegóły.

Dar zdolności przewidywania jest osłabiony, co z kolei prowadzi do błędnych kalkulacji, pomyłek i złudzeń. Występuje tendencja do oszustwa, kłamstw, niesprawiedliwości i nieuczciwości. Umysł staje się rozproszony, chaotyczny, rozdrobniony, nielogiczny i niespójny. Pozytywną stroną takich aspektów jest bystrość i szczerość; może prowadzić do walki o sprawiedliwość oraz krytyki przełożonych.