Jowisz w kwadraturze do Plutona

Kwadrat Jowisza: Prawdziwa wielkość nie potrzebuje dowodu, tylko miary. Kwadrat Jowisza obiecuje planecie wiele... niestety, obietnice te często pozostają niezrealizowane. W obszarach rządzonych przez planetę człowiek odczuwa swoją wielkość — zarówno potencjalną, jak i rzeczywistą — lecz ta druga zwykle pozostaje niezauważona lub podważana przez innych, podczas gdy pierwsza jakoś nigdy się nie materializuje. Kwadrat Jowisza daje planecie ekspansję, ale nie w sposób, w jaki człowiek sobie życzy: albo w złym kierunku, w obcym stylu, albo po prostu nie tak, jak oczekiwał; przynajmniej tak to odbiera. Ten kwadrat (który można nazwać aspektem Lucyfera) niesie pokusę dumy, powierzchowności oraz zbyt łatwego osiągania tego, co nie do końca jest tym, czego człowiek pragnął, a na pewno nie tym, czego potrzebuje dla swojego rozwoju ewolucyjnego. W dziedzinach planety człowiek przejawia ciągłe powierzchowne zainteresowanie „wyższymi sprawami”, ogólnikami filozoficznymi i abstrakcyjno-religijnymi podejściami, lecz zatrzymuje się dokładnie tam, gdzie zaczyna się coś naprawdę ważnego i interesującego — co nie jawi się jako luksusowy dar Jowisza, lecz wymaga minimalnego skupionego wysiłku. Na przykład kwadrat Wenus-Jowisz z wyraźnym Jowiszem może wytworzyć osobę, która przyciąga dużo miłości, wydaje się na pierwszy rzut oka piękna, interesująca i niezwykła, lecz w rzeczywistych relacjach miłosnych okazuje się całkowicie pochłonięta sobą — swoją urodą i wspaniałością — i całkowicie niezdolna (lub niechętna) do poświęcenia nawet przelotnego spojrzenia partnerowi. Rezultatem jest poczucie całkowitej samotności i beznadziejności w kontaktach społecznych (nie mówiąc już o emocjonalnych i seksualnych), podczas gdy poczucie własnej ważności pozostaje nienaruszone. Karmicznie ten aspekt oznacza konieczność (w dziedzinach planety) nauczenia się traktowania darów i drzwi losu z najwyższą ostrożnością i troską, rozumiejąc, że niosą one dalszą pracę i są ostatecznie przeznaczone dla świata, a nie dla siebie. Na niskim poziomie człowiek ma tendencję do odgrywania roli hojnego dobroczyńcy w odpowiednich dziedzinach — choć rola ta jest wykonywana kiepsko, gdyż jego egoizm oraz niedostosowanie lub nieadekwatność jego hojności rzucają się w oczy, a jego ogólna niezdarność prowokuje więcej irytacji niż litości czy wdzięczności (ta ostatnia prawdopodobnie mocno zaburza człowieka). Prawidłowa integracja daje rzadką zdolność do mądrego wykorzystywania swojego szczęścia karmicznego, odrzucania fałszywych okazji i pokus, aby otrzymać bezcenny dar prawdziwej duchowej pomocy, a także umiejętność dostrzegania podobnych problemów u innych oraz zdolność (w dziedzinach planety) do prowadzenia ich na właściwą ścieżkę, ukazując karmiczną rolę ich pokus i uwodzeń — a zwłaszcza ich osobistej wyniosłości i dumy. Kwadrat Plutona: Anielskie skrzydła rosną tam, gdzie krzyż losu ociera. Wpływ kwadratu Plutona objawia się jako pewien dyskomfort człowieka wobec poświęceń w dziedzinie planety, których los żąda — przynajmniej tak to odbiera. Musi on pogodzić się z myślą, że te poświęcenia nastąpią w nieodpowiednim momencie i przyniosą nieprzyjemne konsekwencje pozornie niepotrzebnego i niechcianego charakteru; taka jest, niestety, cecha charakterystyczna tego programu karmicznego. Kwadrat Plutona to aspekt Hioba, choć na szczęście nie zawsze tak ekstremalny. Zasada planety w świecie zewnętrznym mocno rozczaruje człowieka, skłaniając go do pragnienia narzucenia porządku w tym zakresie — czego wymaga odpowiednia moc. Projekt karmiczny ma jednak przeciwny cel: wprowadzenie czystości i porządku w zasadę planety w wewnętrznym świecie i podświadomości człowieka, do czego musi on zdobyć panowanie nad swoimi instynktami i niższymi pragnieniami związanymi z tą planetą. Dopóki to nie zostanie zrealizowane, człowiek będzie wielokrotnie spotykał się z ciężkimi poświęceniami, a los będzie go ścigał w dokładnym stopniu, w jakim on sam go prowokuje — świadomie lub nieświadomie, celowo lub przypadkowo, z najlepszych lub najgorszych pobudek. Kluczowym punktem jest to, że w dziedzinie planety człowiek działa jak soczewka powiększająca, ostro eksponując najmniejsze niedoskonałości i wady (swoje i innych). Ten aspekt oferuje wielki potencjał do wewnętrznego wzrostu i oczyszczenia, jednocześnie wytwarzając w świecie czarnych nauczycieli dyktatorskiego typu — tych, którzy eliminują niskie i przeciętne przejawy zasady planety w świecie zewnętrznym siłą, ogniem i mieczem, pozostawiając jedynie najbardziej wyrafinowane (niewidoczne) lub, czasem, same popioły. Na przeciętnym poziomie zachowanie jest sztywne, z elementami dominacji i nihilizmu wobec innych, połączonymi z pragnieniem opanowania zasady planety przez siebie. Wewnętrznie człowiek desperacko chce przedstawić światu swój ideał, lecz po prostu to nie działa — lub, w jego odczuciu, świat jeszcze nie jest gotowy i przez to niezdolny do uznania ukazanej mu doskonałości.

Taka osoba rzadko podporządkowuje się powszechnie przyjętym regułom postępowania. Zachowuje się, jakby była swoim własnym szefem, choć później ciężko jej przychodzi radzenie sobie z negatywnymi konsekwencjami takiej pseudo-niezależności. Jest arogancka i dogmatyczna, skłonna do przesady, często wykazuje cechy zatwardziałego hazardzisty i ryzykantki. Ciągle balansuje między nadmierną pewnością siebie a głęboko zakorzenionymi wątpliwościami. Nie potrafi uczyć się na błędach innych i wykorzystywać ich doświadczeń, dlatego powtarza swoje własne błędy. Powinna powstrzymać się od nieświadomego wykorzystywania innych dla własnych korzyści. Tacy ludzie żarliwie dążą do przyjemności, są bardzo niespokojni, ekscentryczni i przesadni we wszystkim. Ich buntownicza natura, połączona z krótkowzrocznością i tendencją do ukrywania informacji, może czasem prowadzić do katastrofalnych porażek. Charakteryzuje ich religijny i filozoficzny dogmatyzm oraz odrzucenie wszystkiego, co nowoczesne i konwencjonalne. Tacy ludzie dążą do tworzenia nowych instytucji społecznych w sferze religijnej i edukacyjnej, pragnąc przynosić szczęście społeczeństwu swoimi ekscentrycznymi pomysłami. Często lekceważą etykietę i nie uważają się za zobowiązanych do przestrzegania powszechnie przyjętych norm moralnych. Wielu ich nie lubi z powodu uporu i arogancji. Czasem, dążąc do przekonania innych o własnej słuszności, uciekają się do surowych dyktatów. Dla takich osób droga do zwykłego ludzkiego szczęścia jest zablokowana przez intensywne pragnienie osiągnięcia czegoś wielkiego. Lubią narzucać innym własny światopogląd i uważają to za swój święty obowiązek.

Możesz utknąć w pracach, które nie prowadzą do rozwoju osobistego ani zmian. Masz tendencję do zamykania się w swojej pozycji, aż nic nie może Cię dosięgnąć ani dotknąć. Powstaje dużo napięcia, dochodzi do wybuchu, a cały cykl zaczyna się od nowa. Choć trudno jest Ci podejść do swoich wrażliwych obszarów, to właśnie to jest niezwykle ważne. W tej sytuacji pomocna może okazać się dobra terapia.

Opozycja, kwadratura: przepaść między powierzchownością a głębią, prowadząca do niezadowolenia i dysharmonii. Osoba nie potrafi sprostać swoim wymaganiom i często czuje się sfrustrowana. W korzystnych przypadkach może – poprzez przezwyciężenie tajemnic Plutona – bronić swojego stanowiska, natomiast w niekorzystnych – łamać prawa i reguły społeczeństwa.

Religijny i filozoficzny dogmatyzm, odrzucenie nowoczesnych form. Pragnienie tworzenia nowych instytucji społecznych i idei w dziedzinach religii i edukacji. Są swoimi własnymi panami, lekceważąc etykietę. Z tego powodu nie są lubiani duchowa pycha i upór. Pragnienie osiągnięcia czegoś wielkiego może blokować drogę do szczęścia.

Religijny lub filozoficzny dogmatyzm, zaprzeczanie nowym, współczesnym formom. Pragnienie tworzenia nowych instytucji społecznych, reformowania religii i pedagogiki na podstawie starych, dawno zapomnianych form. Duchowa pycha, upór; dlatego nie są lubiani. Ciągłe pragnienie wielkich rzeczy może blokować drogę do szczęścia.

Dominacja, autorytaryzm, asertywność, awanturnictwo, skłonność do działań bezprawnych lub nielegalnych; niebezpieczeństwo utraty reputacji; walka o władzę i popularność. Strona pozytywna: umiejętność walki i zwycięstwa, osiągania sukcesu; autorytet, szacunek, siła, moc, energia.