Wenus w opozycji do Neptuna

Konjunkcja Wenus: Niewystarczająca miłość świata do ciebie nie jest dowodem jego całkowitego egoizmu. Konjunkcja Wenus stwarza problemy w dziedzinach rządzonych przez tę planetę — kwestie etyczne i estetyczne, nie wspominając o emocjonalnych, a zwłaszcza tych dotyczących miłości. Jeśli nacisk położony jest na Wenus, jednostka nasyca się normami społecznymi, konwencjonalną etyką i spotyka się z zewnętrznymi przejawami zasady planetarnej w pełni uzbrojonej w stereotypy zbiorowej świadomości i nieświadomości. Ogólnie rzecz biorąc, każde wyrażenie planety postrzegane jest przez pryzmat estetyczny, a nawet bardziej subiektywnie — przez pryzmat „lubię — nie lubię”, „miłość — nienawiść”, gdzie osobiste upodobania i niechęci mieszają się z normami narzuconymi społecznie, które jednostka początkowo nie odróżnia od własnych. Jeśli nacisk położony jest na planetę, a jednostka internalizuje jej zasadę, Wenus manifestuje się jako zewnętrzny przeciwnik w postaci wpływów społecznych (często wrogich), negatywnych ocen etycznych i estetycznych ze strony świata zewnętrznego, przeciwko którym jednostka może się buntować, nie zdając sobie sprawy, że korzenie antagonizmu tkwią w wewnętrznej nierównowadze między zasadami Wenus a planety. Na przykład w konjunkcji Wenus do Saturna jednostka odczuwa głębokie pragnienie poświęcenia się poważnej sztuce. Jeśli podkreśla zasadę wenusjańską — to znaczy postrzega siebie jako wolnego artystę, którego jedynym obowiązkiem jest przebywanie w królestwie Piękna — odrzuca zasadę Saturna, czyli dyscyplinę, skutecznie ją externalizując. Brak prawdziwie trwałego i skoncentrowanego wysiłku (wewnętrzna słabość Saturna, czyli słaby Saturn wewnętrznie) prowadzi do aktywacji Saturna zewnętrznie: pojawiają się różne przeszkody, a wrażenie, że świat zewnętrzny jest zimny i nieprzychylny wobec jednostki, narasta. Odwrotnie, internalizacja Saturna — skupienie się na jego zasadzie, gdy jednostka zwraca się do wewnątrz, pogrąża w samotnej, poważnej pracy lub po prostu ignoruje świat — prowadzi do aktywacji Wenus w życiu zewnętrznym: nagle pojawiają się goście z szampanem, zaproszenia na bale, a zalotnicy lub kochankowie ożywają (jeśli Wenus ma harmonijne aspekty), lub wybuchają ostre konflikty społeczne, często z oskarżeniami o egoistyczne zachowanie jednostki (jeśli Wenus jest osłabiona). Ogólnie rzecz biorąc, główny aspekt Wenus podnosi kwestię miłości, a w dziedzinach rządzonych przez planetę przeciwnej do Wenus jednostka prędzej czy później stanie przed palącym pytaniem: czy chce kochać, czy być kochanym? Przepracowanie tego aspektu prowadzi do trwałego połączenia zasady planetarnej z wenusjańską: wszystkie wyrażenia planety stają się doskonale ukształtowane i przesycone miłością do ludzi; w dziedzinach rządzonych przez planetę jednostka zdobywa głębokie zrozumienie innych oraz umiejętność wpływania na duże programy społeczne. Konjunkcja Neptuna: Kłamstwa nigdy nie są jedynie przyprawą — zawsze są głównym daniem. Konjunkcja Neptuna na niskim poziomie rozwoju stwarza problemy oszustwa zewnętrznego i wewnętrznego oraz samoułudy w dziedzinach rządzonych przez tę planetę; pojawia się także temat niższych medytacji — to znaczy wad charakteru rządzonych przez tę planetę. Jeśli jednostka podkreśla Neptuna, może czerpać przyjemność z najniższych przejawów planety w świecie zewnętrznym, a samoułuda może być tak silna, że nawet nie uważa swoich działań za naganne, niegodne lub niemoralne. Odwrotnie, jeśli podkreśla zasadę planety, jednostka spotyka się z oszustwem i nieporozumieniem ze strony świata zewnętrznego i naprawdę zastanawia się, co się dzieje, nieświadoma, że wewnętrzna nieuczciwość, samoułuda i oszukiwanie innych tworzą wokół niej chmurę niższej oktawy Neptuna, a świat zaczyna ją oszukiwać poprzez konkretne osoby oraz poprzez jej własny los. Na przykład w konjunkcji Marsa do Neptuna (na niskim poziomie jest to bardzo niebezpieczny aspekt) jednostka może wewnętrznie rozkoszować się każdą zewnętrzną aktywnością, zwłaszcza agresją, całkowicie nieświadoma jej destrukcyjnych konsekwencji dla świata i innych. Następnie sytuacja nieco się zmienia, a agresja ze świata zewnętrznego zwraca się przeciwko niej, podczas gdy Neptun wytwarza uczucie całkowitego niezrozumienia, urazy i niesprawiedliwości — wszystko to z chorobliwie słodkim posmakiem niższej medytacji neptunicznej o charakterze masochistycznym. Następnie (o zgrozo!) nacisk konjunkcji się odwraca, zniekształcając rzeczywistość zewnętrzną: jednostka traci całkowicie zdolność rozumienia innych, a wewnętrznie zaczyna się niszcząca samagresja marsjańska, której mogą towarzyszyć ostre poczucie winy i wyrzuty sumienia, których świat zewnętrzny kategorycznie nie rozumie ani nie akceptuje. Następnie nacisk ponownie się zmienia... Przepracowanie tego aspektu jest trudne, gdyż wymaga głębokich, intymnych i istotnych zmian w postawie jednostki wobec zasady planety — musi nauczyć się ją rozumieć i kochać, a w odpowiednich dziedzinach być uczciwą wobec siebie i świata zewnętrznego, przynajmniej do tego stopnia, by nie kłamać wprost. Na przykład konjunkcja Neptuna do Ascendentu (czyli Neptun w konjunkcji do Descendentu) wymaga, by jednostka przestała kłamać swoim partnerom i otwartym wrogom (do czego jest mocno skłonna), w przeciwnym razie nigdy nie uwolni się od chmury powszechnego oszustwa i fałszywych pozycji. Na wysokim poziomie rozwoju jednostka zdobywa trwałe, subtelne i głębokie zrozumienie zasady planety, umiejętność angażowania się w wyższe medytacje w jej sferach, które może następnie ostrożnie i delikatnie przekazać innym.

Dla tych osób niezwykle ważne jest opanowanie nierealistycznego idealizmu, emocjonalnych nadwyżek oraz ciągłej walki między rozumem a uczuciami. Łatwo ulegają pokusom i oszustwom, zarówno w sferze materialnej, jak i politycznej. Są dobrymi strategami i matematykami, jednak zawodowy sukces osiągają jedynie dzięki znaczącemu wsparciu i protekcji wpływowych osób. Są niezwykle wrażliwi na nadużywanie narkotyków. Jeśli czują się niedoceniani przez innych, obwiniają o to świat. Cenią sztukę i kochają życie towarzyskie, często będąc dziećmi zamożnych rodziców. Najważniejsze dla nich jest systematyczne przezwyciężanie braku wiary w siebie oraz braku wiary w lepszą przyszłość. Charakteryzują się sentymentalizmem, łatwo pobudliwą wyobraźnią, wyrazistą sensualnością, dziwnie pojawiającymi się dziwacznymi sympatiami, niezwykłymi uczuciami oraz namiętną miłością do sztuki. Nawet wobec tych, których naprawdę kochają, przejawiają dziwną podejrzliwość; zaufanie jest im prawie obce. Życie takich osób obfituje w emocjonalne i seksualne trudności wynikające z głębokich doświadczeń wewnętrznych, które wciągają je w wir wszechpotężnych namiętności. Tacy ludzie zazwyczaj nie są w stanie poświęcić swojej osobistej wolności, co prowadzi do licznych trudności w małżeństwie. Ich pragnienie niezwykłych doświadczeń seksualnych oraz sekretnych, intymnych związków często pozostaje niezaspokojone. Przetężenie pragnień może prowadzić do stanów neurotycznych. Wszystkie emocjonalne i seksualne problemy tych osób mają swoje korzenie w przeszłych doświadczeniach, głęboko zakorzenionych w ich podświadomości. Szczęście małżeńskie często cierpi z powodu ich własnej nieuczciwości oraz nieszczerości partnera. Siła wyobraźni przynosi tak żywe wizje seksualne, że intensywność namiętności rodzi rozwój kompleksów emocjonalnych.

Emocje i uczucia są kontrolowane przez podświadome siły. Często wyrządzają sobie samemu krzywdę w sprawach pieniędzy, małżeństwa, życia społecznego i twórczości. Podświadome instynkty tworzą złudzenia, zniekształcając rzeczywistość. Lenistwo i pragnienie przyjemności prowadzą do alkoholizmu i narkomanii. Nadmierne uleganie zmysłom może opróżnić konto bankowe; upijanie się rujnuje karierę, a pozycje są coraz bardziej degradowane. Tajne romanse prowadzą do skandali. Neptun daje skłonność do ukrywania spraw osobistych, dopóki wszystko nie zostanie siłą ujawnione. Skłonność do seksualnych dewiacji niszczy partnera lub partnerkę. Homoseksualizm jest częsty. Małżeństwa stopniowo rozpadają się, prowadząc do rozwodu.

Opozycja, kwadratura: osoba czuje, że prosta, codzienna miłość jest dla niej nieakceptowalna; jest przyciągana przez coś niemożliwego, odległego, mylącego. Często popełnia błędy w swoim wyborze i w efekcie znajduje się w niewiarygodnych sytuacjach, czasem stając się ofiarą. W końcu jego pragnienie ideału, absolutu, nie całkowicie zgadza się z rzeczywistością, i szuka w niewłaściwym miejscu, i w ogóle nie jest przywiązany do tych, którzy mogliby być dla niego odpowiednim partnerem. Dzięki tym aspektom emocje mogą być sublimowane w dążeniach religijnych lub artystycznych i, w każdym razie, stymulują większą aktywność twórczą.

Twoje dziecko jest bardzo aktywne, marzycielskie i szczególnie wrażliwe. Mówi się, że żyje w chmurze. Może być zbyt ufne i nie zawsze rozumie innych ludzi. Łatwo rani je chłód osób bliskich. Posiada niezwykłą wrażliwość na piękno, skłonność do subtelnych form sztuki. Mogą występować nieświadome problemy emocjonalne, brak pewności siebie oraz tendencja do ucieczki w świat fantazji przed surową rzeczywistością życia. Rodzice powinni chronić takie dziecko przed narkotykami, na które jest wyjątkowo wrażliwe.

Nie doceniasz rozmów o sprawach nadprzyrodzonych. Sny, wyobraźnia i obrazy to dla Ciebie dużo „bzdur”. Trudno Ci się poddać, a trzymasz się systemu wartości, który sam wiesz, że jest daleki od ideału. Wyrzekasz się własnych ideałów i wartości z obawy przed oszustwem i wprowadzeniem w błąd. „Oni” to dla Ciebie wszyscy oszuści, co jest jednym ze sposobów pokazania, jak ważny jest dla Ciebie ten temat. Konfrontacje w tym stylu zdarzają się często i rzadko udaje Ci się ich uniknąć.

Niezdrowa wyobraźnia, manilowizm, puste marzenia, utopijność, niepewność, niejasne wrażenia i uczucia, samookłamanie, złudzenia, rozczarowania, słaba wola, pobłażanie sobie, chęć płynięcia z prądem, niestabilne ideały. Z drugiej strony, poczucie niezadowolenia popycha ku rozwojowi duchowemu i dążeniu do piękna.