Słońce trójkąt Wenus

Trójkąt Słońca: Odczuwanie wsparcia ze strony losu, zastanów się, co dokładnie jest wspierane. Jest to bardzo silny aspekt. Karma zdaje się predestynować, że zasada planetarna będzie żyła dobrze, harmonijnie i szczęśliwie — przynajmniej tak to odbiera osoba na niskim poziomie rozwoju planety i jej trójkąta z Słońcem. W rzeczywistości karma zapewnia zasadzie planetarnej zwycięski marsz pod warunkiem jej rozwoju; ponadto ludzka wola, skierowana ku zasadzie planetarnej, łatwo otrzymuje konstruktywny kierunek — jeśli tylko człowiek tego pragnie. Jeśli natomiast człowiek chce wykorzystać zasadę planety, to i wówczas jego wola nie napotka żadnego oporu. Dlatego nie należy sądzić, że trójkąt Słońca oznacza dobrobyt zasady planetarnej; równie dobrze może on oznaczać jej upadek (lecz wciąż pod piękną fasadą), jeśli ludzka wola skierowana jest ku drapieżczej konsumpcji i nierozsądnemu użytkowaniu. W tym sensie trójkąt Słońca–Księżyc jest szczególnie niebezpieczny, zwłaszcza przy silnym Słońcu, gdyż pozwala zbyt łatwo wykorzystywać zdrowie w interesie ludzkiej woli, co w praktyce najczęściej oznacza wolę jednego lub drugiego sztywnego egregoru. Ogólnie rzecz biorąc, interpretacja trójkąta w ogóle i trójkąta Słońca w szczególności w znacznym stopniu zależy od poziomu jego rozwoju. Na niskim poziomie, przy egoistycznym ukierunkowaniu woli, człowiek wkrótce zetknie się z nieprzyjemnym skutkiem, że zewnętrzne imperatywne okoliczności jedynie powierzchownie i pozornie sprzyjają zasadzie planetarnej, podczas gdy wewnętrznie, czyli istotnie, nie rozwija się ona, lecz stopniowo ulega zastojowi, a człowiek staje się beznadziejnie otępiały. Odwrotnie, aktywny rozwój zasady planetarnej i jej wzrost znajdzie wielkie wsparcie w karmie, które wyda się człowiekowi zupełnie naturalne, lecz w rzeczywistości będzie rezultatem jego wolitywnych wysiłków, wspartych przez trójkąt planety. Tu bardzo ważne jest, by nie poprzestać, gdyż twórczo wspierający wpływ trójkąta ustaje natychmiast, gdy konstruktywny wysiłek woli człowieka słabnie, przeradzając się w drapieżczy, czyli siłowe wyciąganie harmonii z otaczającego środowiska i przekazywanie jej sobie, lecz w formie, która już nie interesuje człowieka. W sferach rządzonych przez planetę niebezpiecznie jest z tym człowiekiem walczyć: siła wspierająca harmonię wokół niego nie będzie miała dla ciebie żadnych ceremonii. Przy interpretacji tego trójkąta ważne jest również zwrócenie uwagi na względną siłę Słońca i planety, lecz tu należy kierować się nie tylko chartą, ale także konkretnymi okolicznościami życia człowieka. W każdym razie człowiek będzie szczerze wierzył, że jego wola i inicjatywa w sferze zasady planetarnej są doskonałe, i praktycznie nie da się go do niczego innego przekonać. Trójkąt Wenus: Miłość jest tak dobrą rzeczą, że zupełnie niezrozumiałe jest, jak może sprawiać kłopoty. Trójkąt Wenus daje ochronę społeczną i szczęście w dziedzinach rządzonych przez planetę, szybkie i łatwe uznanie, które człowiek bierze za coś oczywistego i głęboko ceni niewiele — przynajmniej jeśli w jego życiu są inne momenty samopotwierdzenia. Trójkąt Wenus nadaje zasadzie planetarnej naturalny smak i dobre postrzeganie rzeczywistości, często nawet zbyt harmonijne: wszelkie brzydoty stają się niedostrzegalne lub są znacznie złagodzone, a rozpaczliwy krzyk o pomoc może brzmieć dla człowieka jak słaba i niezobowiązująca prośba. Ten aspekt (nawet trójkąt Wenus–Pluton) sprawia, że miłość staje się naturalnym stanem człowieka w dziedzinach rządzonych przez planetę, lecz na niskim poziomie człowiek ma tendencję do wyciągania tej miłości z otaczającej przestrzeni (i ludzi), wykorzystując ją dla osobistych korzyści, choć zewnętrznie wszystko będzie wyglądało całkiem przyzwoicie, naturalnie, i nawet dziwne byłoby myśleć, że mogłoby być inaczej. Tymczasem miłość i harmonia powinny emanować od człowieka samego, bez myślenia o rekompensacie, niczym kwiat lotosu, który zdobi świat po prostu dlatego, że istnieje i nie może postąpić inaczej. Na przykład trójkąt Wenus–Pluton na niskim poziomie rozwoju daje obfitość losowych zauroczeń u człowieka, z których najczęściej wychodzi on cało i z przyzwoitym bukietem (zresztą szybko więdnącym) przyjemności, podczas gdy ofiarami losu (i oczywiście własnych niższych namiętności) są jego partnerzy, którzy mają ogromne trudności z oderwaniem się i zapomnieniem. Rozwój zapewnia doskonałe widzenie wad i słabości ukochanej istoty (i oczywiście w sobie samym), które człowiek może precyzyjnie wskazać i prawie bezboleśnie pomóc przezwyciężyć — to właśnie jest karmiczny program tego aspektu. Prawda, niewielu partnerów jest w stanie długo wytrzymać taki program, lecz przez krótki okres może on być bardzo konstruktywny. Jednocześnie sam człowiek raczej nie może liczyć na satysfakcjonujące emocjonalnie relacje miłosne, a jeśli ma na przykład kwadrat Urana lub opozycję Saturna do Wenus, nie powinien oczekiwać konwencjonalnie rozumianego szczęśliwego małżeństwa. Na niskim poziomie trójkąt Wenus daje społeczne (i romantyczne) rozluźnienie, lenistwo i pasożytnictwo, często w formie całkowitej niewdzięczności wobec ludzi i życia za wszystko, co dla człowieka czynią — co przez innych jest w większości niezauważane, lecz w wyraźnych przypadkach odbierane jest jako ciężki cios.

Łatwo przychodzi ci okazywanie współczucia, a inni widzą, że ci zależy. Doceniasz także naturalnie osoby starsze od ciebie – tych, którzy mają więcej doświadczenia. Interesują cię sztuka, filozofia oraz ogólnie „wielkie” idee. Zorientowany na przyszłość, masz poczucie własnego przeznaczenia i cenisz je. Z niecierpliwością oczekujesz spełnienia swoich ambicji.