Słońce w opozycji do Saturna

Opozycja do Słońca: Zanim zrealizujesz zamiar, powinieneś zrozumieć, w jakim stopniu jest on naprawdę twój. Opozycja do Słońca uwypukla relację Planety z wolą jednostki oraz różnorodne okoliczności imperatywne, które pojawiają się na jej drodze. Sam fakt występowania głównego aspektu między Słońcem a Planetą oznacza, że jej zasada nigdy nie ujawni się niezależnie od woli jednostki lub okoliczności determinujących jej postępowanie; opozycja dodatkowo wskazuje na pewną przeciwstawność między tymi zasadami, często połączoną z ujawnieniem się jednej z nich na zewnątrz. Na niskim poziomie prowokuje to konflikt, gdy albo jednostka świadomie przeciwstawia się konkretnemu zewnętrznemu przejawowi zasady Planety, albo odwrotnie — zewnętrzne warunki tłumią wewnętrzne przejawy zasady Planety, z którą się identyfikuje. Na przykład przy opozycji Słońca do Marsa osoba będzie miała różnorodne konflikty i walki ze światem zewnętrznym (na wyższym poziomie — z samym sobą), ale przy bliższym przyjrzeniu się można zauważyć, że są one dwojakiego rodzaju: w pierwszym przypadku osoba akcentuje i internalizuje zasadę Słońca, przeciwstawiając swoją wolę i opanowanie zewnętrznej agresji (którą często prowokuje sama, swoją inicjatywą), w drugim zaś przeciwnie — przyjmuje agresywną pozycję Marsa i aktywnie walczy z imperatywną wrogą wolą, faktycznie podporządkowując się jej inicjatywie, czyli nie mając własnej. Jednocześnie jeden rodzaj konfliktu może łatwo przejść w drugi, co łatwo zauważyć po zmianie akcentu domów, w których znajdują się Słońce i Mars. Przy opozycji Słońca i Księżyca osoba stale walczy z samym sobą, a ludzie, z którymi czasem się spiera, są w rzeczywistości figurantami, w których ucieleśniają się jej wola i ego. Pod tym aspektem tak bardzo potrzebują nauczyć się współpracować i rozumieć siebie nawzajem, gdyż akcentując Księżyc, czyli przyjmując pozycję ego, osoba natychmiast odczuwa gromadzące się chmury na zewnętrznym horyzoncie, grożące zniszczeniem jej domu, pozbawieniem rodziny i pożywienia (przynajmniej tak jej się wydaje), a przy akcentowaniu Słońca, czyli włączając swoją wolę i inicjatywę, zaczyna działać w sposób, który (rzeczywiście) boleśnie narusza jej żywotne interesy (dlaczego tak się dzieje, nie potrafi wyjaśnić). Przetworzenie tego aspektu daje niezwykłą stabilność w życiu — to na przykład kobieta, która potrafi wyleczyć męża z alkoholizmu lub choroby psychicznej, a następnie wychować z nim wspaniałe dzieci. Opozycja do Saturna: Osoba doskonale słyszy głos rozsądku, ale budzi on w niej odrazę. Opozycja Planety do Saturna uaktywnia problem wewnętrznej dyscypliny i zewnętrznych ograniczeń w obszarach z nią związanych. Generalnie, główny aspekt Planety do Saturna daje głębokie pragnienie gruntownego zrozumienia jej zasady, która początkowo jest przedstawiona w osobie w bardzo zamrożonej i nieprzetworzonej formie. Opozycja charakteryzuje się oporem zasady Planety wobec jej przetworzenia i dogłębnego zbadania, co wyraża się w tym, że gdy tylko osoba wewnętrznie się zbiera, koncentruje i zaczyna uważnie przyglądać się problemowi, natychmiast staje się on wyprany z treści, płaski i całkowicie nieciekawy. Nieprzetworzony Saturn zabija wszelkie życie w każdej sprawie, której dotknie, a w tym przypadku to życie przechodzi na zewnątrz, czyli zasada Planety niespodziewanie ujawnia się w świecie zewnętrznym i wydaje się całkowicie niedostępna. W rezultacie osoba odnosi fałszywe wrażenie, że zasada Planety jest dla niej całkowicie niedostępna, że w wariancie Plutona można ją doświadczyć, ale w przypadkach Wenus lub Księżyca jest to znacznie trudniejsze, a możliwe są frustracje, nerwice i całkowite skostnienie psychiczne. Z drugiej strony, próby akcentowania zasady Planety i utożsamiania się z nią często towarzyszy całkowite lekceważenie zasady Saturna, czyli pogłębianie i staranne opracowywanie w życiu wewnętrznym, a jednocześnie prowadzi do wzmocnienia sztywnych ograniczeń saturnowych w obszarach rządzonych przez Planetę. Tutaj karma wymaga od osoby ustalenia bardzo precyzyjnej interakcji między zasadami Planety a Saturna, czyli koniecznej samokontroli i precyzji w wybranym kierunku. Jeśli jest słabo przetworzona, a zwłaszcza niedbałe, siłowe techniki, których Saturn nie toleruje, Planeta może dosłownie utknąć w martwym punkcie (tj. jej zasada zostanie całkowicie zamrożona przez niższą oktawę Saturna i będzie bardzo trudno ją stamtąd wydobyć. Pomocne jest współdziałanie Neptuna i Plutona oraz harmonijny wpływ Jowisza lub Chirona. Na wysokim poziomie ta opozycja przynosi niezwykłą precyzję, głębię i skuteczność przejawów Planety oraz większą stabilność w sferach przez nią rządzonych dzięki mądrości i dalekowzroczności.

Te aspekty wskazują na ograniczone możliwości samorealizacji, przy czym nacisk kładziony jest na dzieciństwo i młodość – na przykład nauka i życie rodzinne są podejmowane z wielkim trudem. Jednak w dorosłości osoby te zdobywają ogromne doświadczenie, niezbędne do obiektywnej analizy różnych sytuacji zawodowych i służbowych. Dopiero po zdobyciu smaku sukcesu i kilku kolejnych zwycięstwach dana osoba odczuwa potrzebną pewność siebie i wiarę we własne możliwości. Relacje z ojcem są bardzo ważne; nie wyklucza się wczesnej utraty ojca. Czasami ograniczenia wiążą się z fizycznymi ułomnościami i dolegliwościami cielesnymi, a także ogólnym osłabieniem witalności. Nie wyklucza się małżeństwa z partnerem starszym. Życie takiej osoby jest często pełne rozczarowań i strat, chorób i urazów, trosk i smutków. Brakuje woli i witalności, aby spełnić wszystkie pragnienia. Wsparcie rodziców jest minimalne; przy silnym Saturnie z biegiem lat rozwijają się egoizm, lękliwość, skąpstwo i upór. Możliwe są poważne choroby w dzieciństwie; nie wyklucza się także komplikacji natury materialno-finansowej w podeszłym wieku. Często osoby te muszą poświęcać wiele uwagi swoim rodzicom z powodu ich pogarszającego się stanu zdrowia. Często obserwuje się brak wzajemności w miłości oraz dysharmonię w małżeństwie, przy czym partner jest dominujący i sztywno egoistyczny. Rzadko zdarza się, by taka osoba ograniczała się do jednego małżeństwa – albo w ogóle nie wchodzi w związek małżeński. Samorealizacja osobista napotyka różnorodne przeszkody, dlatego życie postrzegane jest przez taką osobę jako pełne trudności i pozbawień o charakterze materialnym lub emocjonalnym. Konieczne jest rozwijanie surowej samodyscypliny, wytrwałości i cierpliwości; należy być przygotowanym do zdobywania wszystkiego własną pracą, przechodząc przez częste straty i głębokie rozczarowania.

„Pieczęć Szatana”. Te aspekty charakteryzują się słabym, kiepskim zdrowiem u człowieka; obniżoną witalnością; chorobami. Ignorancją, biernością, ospałością, samolubstwem, chłodem, niewrażliwością, racjonalizmem, brakiem radości, skąpstwem, chciwością, chciwością, obojętnością, podejrzliwością, sceptycyzmem, niewiarą, nieufnością, rozczarowaniem. Depresją, tłumieniem, skłonnością do widzenia złego, skłonnością do narzekania, wrogością, izolacją, nietowarzyskością, nieprzyjaźnią, niezgadzaniem się, niezgodą, sprzeciwem, kłamstwami, krytykanctwem, marudzeniem, drażliwością; u kobiet – nieszczęśliwe małżeństwo lub brak małżeństwa. Dumą, arogancją, pogardą, pragnieniem władzy, pokusą zła; narzędziem lub ofiarą ciemnych sił. Jest to również trudne życie; dużo pracy, ale mało sensu. Przemiany losu, przeszkody, kryzysy co 7 lat. Napięte aspekty Saturna pokonuje się wielkim wysiłkiem i wytrwałością, a przynoszą one pilność, pracowitość, oszczędność i gospodarność, surowość, surowość, ale sprawiedliwość, dużą takt i uwagę, ostrożność, metodyczność, stopniowość, umiejętność wykonywania tytanicznej pracy, heroicznej pracy, zdolność do znoszenia przeciwności dla wielkiego celu; głębię duszy i intelektu, poczucie własnej wartości i dumę; poczucie obowiązku i odpowiedzialności, sprawiedliwość i uczciwość; wyjątkową prawość i prawdomówność.

Możliwości wyrażania siebie dziecka są ograniczone, co może wpływać na jego naukę w szkole. Samokrytycyzm bywa często nadmierny. Dziecko może czuć, że jego rodzice są w pewnym stopniu rozczarowani nim. Pomoc takiemu dziecku może przynieść surowe nagradzanie jego osiągnięć, co pomoże mu zdobyć niezbędną pewność siebie. Ponadto, takie dziecko odczuwa bardzo silną potrzebę szczególnie mocnej więzi z ojcem. Może czuć, że nie ma ojca (ojciec może być fizycznie niedostępny z powodu rozwodu lub zawodu pochłaniającego cały jego czas). Dlatego dziecko reaguje nieadekwatnie, gdy ojciec jest zbyt krytyczny lub zbyt wymagający. Może to prowadzić do zahamowania wyrażania siebie i nieufności wobec innych ludzi. Potrzebuje, aby ojciec prowadził jego działania delikatnie, cierpliwie i troskliwie. Możliwe problemy z zębami, artretyzm.

Opozycja, kwadratura: kompleks niepowodzenia, za którym kryje się lęk przed byciem wybitną osobowością, nieumiejętność dostrojenia się do sukcesu lub wejścia w czas dojrzałości. Bazuje to na wyimaginowanej niedoskonałości w porównaniu z idealnym ojcem, co rodzi zwątpienie w siebie i depresję. Jednak po przejściu przez pewne doświadczenia, poddaniu się rozwojowi (na przykład pogrzebaniu ojca), człowiek może zacząć żyć zgodnie z pozytywnymi aspektami tego układu planet, stając się mądrzejszym i ucząc się panowania nad sobą. Rzeczywiście, Saturn zachęca – a czasem po prostu zmusza – do zachowywania się jak dorosły, co z reguły nie przychodzi bezboleśnie.

Blokuje ekspresję siebie, co odbiera się jako chłód i niedostępność. Powściągliwość i formalność w przyjaźniach oraz związkach prowadzą do trudności w porozumieniu. Przyjaciele i małżonkowie często przynoszą ciężkie obowiązki. Nie są w stanie wyrazić siebie z powodu braku pewności siebie oraz wrogości ze strony innych. Muszą ciężko pracować, aby pokonać liczne przeszkody. Albo nie mają dzieci, albo ich dzieci przynoszą nieszczęście. Nie zawierają małżeństwa lub zawierają je bardzo późno. Rodzice są często bardzo surowi lub stanowią ciężar. Doświadczają problemów z zębami i braku witalności. Konieczne jest rozwijanie humoru i optymizmu.

Sami blokują swoje możliwości samorealizacji, co objawia się jako „chłód”, „nieprzystępność”. Powściągliwość i formalność w przyjaźniach oraz romansach prowadzą do niezrozumienia. Brak wiary w siebie. Wieczna harówka: praca na życie, bez żadnego idealizmu. Bieda. Często – urazy, fizyczne ułomności. Kobiety – samotność, wdowieństwo. Uzależnienie od ojca lub jego krytyczna ocena. Albo brak dzieci, albo przynoszą one nieszczęście. Małżeństwo albo nie istnieje, albo jest bardzo późne. Często rodzice są zbyt surowi lub stanowią ciężar. Trudności z zębami. Nieszczerość przyjaciół. Możliwe choroby oczu.