Słońce opozycja Pluton

Opozycja do Słońca: Zanim zrealizujesz swoje postanowienie, powinieneś zrozumieć, w jakim stopniu ono naprawdę należy do ciebie. Opozycja do Słońca uwypukla relację planety z wolą jednostki oraz różnorodne okoliczności, które pojawiają się na jej drodze. Sam fakt występowania głównego aspektu między Słońcem a planetą oznacza, że jej zasada nigdy nie ujawni się niezależnie od woli jednostki lub okoliczności kształtujących jej postępowanie; opozycja dodatkowo wskazuje na pewien sprzeciw między tymi zasadami, często towarzyszący ujawnieniu się jednej z nich. Na niskim poziomie prowokuje to konflikt, gdy albo jednostka świadomie przeciwstawia się konkretnemu zewnętrznemu przejawowi zasady planety, albo odwrotnie — zewnętrzne warunki tłumią wewnętrzne przejawy zasady planetarnej, z którą się utożsamia. Na przykład przy opozycji Słońca do Marsa osoba będzie miała różnorodne konflikty i walki ze światem zewnętrznym (na wyższym poziomie — z samym sobą), ale przy bliższym przyjrzeniu się można zauważyć, że są one dwojakiego rodzaju: w pierwszym przypadku człowiek akcentuje i internalizuje zasadę Słońca, przeciwstawiając swoją wolę i opanowanie zewnętrznej agresji (którą często sam prowokuje swoją inicjatywą), w drugim zaś przeciwnie — przyjmuje agresywną pozycję Marsa i aktywnie walczy z imperatywną wrogą wolą, faktycznie podporządkowując się jej inicjatywie, czyli nie mając własnej. Jednocześnie jeden rodzaj konfliktu może łatwo przerodzić się w drugi, co łatwo zauważyć po zmianie akcentów w domach, w których znajdują się Słońce i Mars. Przy opozycji Słońca i Księżyca człowiek stale walczy z samym sobą, a ludzie, z którymi od czasu do czasu się spiera, są w rzeczywistości figurantami, w których ucieleśniają się jego wola i ego. W tym aspekcie tak bardzo potrzebują nauczyć się współpracować i rozumieć siebie nawzajem, gdyż akcentując Księżyc, czyli przyjmując pozycję ego, człowiek natychmiast odczuwa zbierające się chmury na zewnętrznym horyzoncie, grożące zniszczeniem jego domu, pozbawieniem rodziny pożywienia (przynajmniej tak mu się wydaje), a przy akcentowaniu Słońca, czyli włączaniu woli i inicjatywy, zaczyna działać w sposób, który (rzeczywiście) boleśnie narusza jego żywotne interesy (nie potrafi wyjaśnić, dlaczego tak się dzieje). Przetworzenie tego aspektu daje niezwykłą stabilność w życiu — to na przykład kobieta, która potrafi wyleczyć męża z alkoholizmu lub choroby psychicznej, a następnie wychować z nim wspaniałe dzieci. Opozycja do Plutona: Dobro plami się w walce ze złem. Zasadniczo główny aspekt do Plutona karmi planetę karmicznie programem oczyszczenia, często bolesnego, ale co najważniejsze — nieodwołalnych strat. Opozycja na niskim poziomie przeciwstawia zasadę planety oczyszczającym działaniom Plutona; człowiek odbiera to jako destrukcyjną agresję skierowaną przeciwko sobie (w sferach działania planety) i próbuje się jej przeciwstawić. W takim przypadku wyraźnie akcentuje planetę, a Pluton jawi mu się w postaci zewnętrznego losu, zadającego (oczywiście) niszczące ciosy niewinnemu człowiekowi, przy czym zawsze w tym samym miejscu (zasada planety lub dom, w którym się znajduje). Człowiek może narzekać (cicho), protestować (głośno) lub walczyć (desperacko), ale lepiej, aby się poddał i, co najważniejsze, zrozumiał, że Pluton nie oznacza zniszczenia samej zasady planetarnej (przy opozycji Plutona do Księżyca człowiek czasem czuje, że los chce go po prostu zniszczyć wraz z rodziną, i to nie od razu, ale w najbardziej bolesny sposób), lecz jedynie jej niższą oktawę, z której człowiekowi najtrudniej jest się świadomie uwolnić. Od czasu do czasu (zwykle człowiek tego nie zauważa) horoskop zmienia akcenty w opozycji i przesuwa główny nacisk na Plutona, tak że człowiek staje się narzędziem oczyszczającej woli Absolutu (losu) i postępuje z zasadą planetarną w świecie zewnętrznym mniej więcej tak, jak niedawno los postępował z nim samym. Często przejaw planety zewnętrznej następuje poprzez pewne osoby, które wpadają pod fatalny wpływ człowieka, który oczywiście może sobie tego nie uświadamiać (takie podejrzenia pojawiają się z czasem). Potężni nauczyciele ciemności z Plutonem w opozycji mogą długo utrzymywać nacisk na Plutona, brutalnie tłumiąc i niszcząc zasadę planetarną u swoich uczniów, ale zazwyczaj ostateczny cios Plutona prędzej czy później ich dosięga. Tutaj praca polega przede wszystkim na pielęgnowaniu pokory i wykorzenianiu w sobie prymitywnej żądzy całkowitej kontroli nad przejawami zasady planetarnej w otaczającym świecie oraz pragnienia przeprawiania innych, całkowicie usuwając to, co nikczemne i bezwartościowe. (Na przykład opozycja Plutona do Wenus rodzi pragnienie całkowitej kontroli nad ludźmi, zwłaszcza nad obiektem swojego uczucia; opozycja do Merkurego — kontroli nad umysłami i ruchami innych, ale nie takiej kontroli, która płynie z wyższej oktawy 9. domu, lecz raczej „żeby nie ośmielili się mówić lub nawet myśleć tego, czego ja nie mam prawa!”). Człowiek musi zrozumieć, że jego zasada planetarna może być konstruktywnie wykorzystana w życiu zewnętrznym dopiero po gruntownym oczyszczeniu Plutona od wewnątrz, co wymaga wielu zewnętrznych i wewnętrznych poświęceń. Na wysokim poziomie człowiek zyskuje możliwość najwyższego rozwoju zasady planetarnej i uczestnictwa w wielkich programach karmicznych.

Te aspekty nadają takie cechy jak upór i krnąbrność, chełpliwość i arogancję, porywczość i przechwałki. Energia dostępna w ciele z tymi aspektami jest bardzo trudna do skierowania w stronę czegokolwiek konstruktywnego. Tacy ludzie wyobrażają sobie, że są szeroko znani, choć w rzeczywistości nikt ich nie zna. Muszą nauczyć się panować nad temperamentem i być umiarkowanymi w relacjach oraz przyjemnościach. Lubią i są dobrzy w zarządzaniu, lecz brakuje im umiejętności kompromisu i wiedzy, kiedy należy przestać. Często nadmiarowa energia takich jednostek znajduje ujście w aktorstwie. Zwykle są żądni władzy i drażliwi, nie potrafią mądrze gospodarować swoją energią, przez co często doprowadzają się do wyczerpania. Czasem otwarcie dążą do władzy i są zdecydowani narzucać swoje decyzje i pragnienia innym za wszelką cenę. Tacy ludzie bywają niezwykle dominujący i wymagający wobec innych, aż do granic szaleństwa. Ich ulubione powiedzenie „siła jest prawem” nie cieszy się uznaniem wśród innych. W relacjach seksualnych są bardzo agresywni i natarczywi, co często prowadzi do odrzucenia i ucieczki partnera. Ich siła woli jest jednocześnie intensywna i nieokiełznana, przytłaczająca i nieustająca. Mają skłonność do wymuszania swej woli na okolicznościach i pragnienie, by zmuszać innych do postępowania w określony sposób, narzucając normy zachowania i reguły gry. Tacy ludzie stają się bardzo impulsywni i surowi, gdy chcą natychmiast doprowadzić cały świat do porządku.

Takie dziecko może być pociągane przez superbohatera (zwykłego człowieka, który przemienia się w potężną istotę). Będzie dążyć do naśladowania takiej osobowości, przejawiając śmiałość i pewność siebie. Problemy rodzinne, na przykład rozstanie z jednym z rodziców lub ich strata, mogą wzmocnić poczucie, że jest pozbawiane mocy i własnej woli. Dziecko musi zrozumieć, że istnieją słuszne i niesłuszne sposoby używania własnej mocy. W przeciwnym razie może okazywać użycie własnej mocy w walkach i kłótniach, aby czuć się godnym swojej siły. Rodzice i nauczyciele powinni pozwolić takim dzieciom dostrzec ich własną wartość, ale bez bycia bezwzględnymi lub okrutnymi wobec siebie i innych. Dziecko może uważać swojego ojca za wszechwiedzącego i wszechmocnego lub bezwzględnego i okrutnego (te cechy pojawiają się w wyobraźni dziecka na skutek obserwacji sytuacji życiowych).

Niebezpieczeństwo nadmiaru siły woli. Skłonność do wymuszania okoliczności, narzucania innym swojej woli i dyktowania im postępowania. Są bardzo impulsywni, gdy chcą przekonać świat do swoich racji. Prowadzą zażarte dysputy z tymi, którzy się z nimi nie zgadzają. Odczuwają potrzebę odnowy samego siebie dla osiągnięcia sukcesu. Bezpośredniość i siłowe wyrażanie siebie przeraża lub irytuje innych, przez co ludzie odmawiają z nimi współpracy lub udzielania im wsparcia. Są zbyt agresywni w miłości. Nie powinni uczestniczyć w wojnach, rewolucjach politycznych i społecznych – grozi im to niebezpieczeństwem.

Są to aspekty samopotwierdzenia, walki o popularność, władzę i sukces; są to dyktatura, pragnienie dowodzenia, autorytaryzm, konflikty z innymi, niekompatybilność, lekkomyślność, brak rozwagi, niecierpliwość; skłonność do wypadków, niebezpieczeństwo operacji oraz chorób zapalnych. Pozytywną stroną walki o popularność może być bodziec do samodoskonalenia; te aspekty mogą dać zdolność osiągania celów i umiejętność zwyciężania.

Odporny jesteś na zmiany i niechętnie znosisz, gdy ktoś wtrąca się w twoje sprawy osobiste. Wolisz, by wszystko pozostawało takie, jakie jest. Samoanaliza i niepotrzebne dociekania są ci obce. To niezbadane życie jest tym, co cenisz. Twoje kontakty osobiste (lub ich brak), połączone z potrzebą rozwoju i przemiany, mogą narastać do momentu wybuchu. Pomimo swojej dyskrecji, nadal masz tendencję do regularnego konfrontowania się z władzą.

Opozycja, kwadratura: lęk, autoagresja, kompleks winy, często związany z porzuceniem modelu ojca. W rzeczywistości objawia się to albo w postaci zewnętrznej przyjazności, mającej na celu zmylenie innych, ukrycie wilka w owczej skórze, albo w postaci tendencji do obalania systemów innych ludzi. Jak zawsze w przypadku aspektów Plutona, wszystko to może być w dużej mierze wyparte do nieświadomości.