Słońce w Lwie

LEW. Naturalny Lew. Charakterystyczne dla całej strefy formułowania – (guna tamas) jest uświadomienie sobie znaku swojego żywiołu, pewna duma i odpowiedzialność za niego. Tutaj żywioły znajdują swoje najbardziej spójne wyrażenie. Człowiek Lwa. W przeciwieństwie do Barana, Lew (krzyż stały) posiada stabilny przepływ energii i jest świadomy swojej (a raczej jego) siły, energii i władzy nad ludźmi oraz okolicznościami. Jeśli Baran jest entuzjastą żywiołów, to Lew niższej oktawy jest władcą, dyktatorem, a wyższej oktawy – świadomym i odpowiedzialnym wykonawcą woli przepływu. Oczywiście, zarówno niższy Baran, jak i niższy Lew są marionetkami swoich przepływów, ale przepływy traktują ich inaczej. Jeśli nieposłuszny (i często posłuszny) uparty Baran jest często pozbawiany siły przez egregor (tj. przepływ jest odłączany), to w przypadku Lwa jest to środek ostateczny. Nieposłuszny Lew jest karany przez przepływ zmianą charakteru, okoliczności życiowych oraz przeszkodami, które stają się coraz trudniejsze, ale przepływ nie odłącza się na długo. Lew niższej oktawy jest świadomy swojej siły i wykorzystuje ją dla egoistycznych celów. Im niższy poziom ewolucyjny Lwa, tym bardziej rozdęte jest jego ego, czasem do tego stopnia, że chciałby być wystawiany w zoo. Jednocześnie ogólna szlachetność żywiołu ognia odbija się w niższej oktawie Lwa. Nie będzie dręczył swojej ofiary sadystyczną przyjemnością (zabije ją jednym potężnym ciosem); często (szczególnie gdy jest pochlebiany) ma pewne parodie wyższych przejawów, swoistą (na swoim poziomie) wspaniałomyślność itp. Dużym problemem dla Lwa jest związany z jego przepływem energii. Choć jest on stabilny, nie posiada on przytłaczającej mocy, która ujawnia się u Barana w okresach wznoszenia, dlatego Lew potrzebuje zewnętrznej oceny siebie jako przewodnika przepływu. Baran jest ponad tym: ważne jest dla niego, by przepływ dotarł do celu, a jego rola nie jest tak istotna; Baran niesie ideę, natomiast Lew nosi siebie w idei. Ta okoliczność sprawia, że Lew jest wyjątkowo podatny; zaczyna on zależeć od oceny innych na temat jego osobowości, ale jednocześnie daje mu to pewną możliwość świadomej kontroli nad przepływem, co czyni go bardziej elastycznym niż Baran (który w niższej oktawie jest całkowicie podporządkowany przepływowi) i bardziej uważnym na otoczenie. Z drugiej strony, Lew (krzyż stały) jest znacznie bardziej uparty niż Baran, jeśli rozpatrujemy jego zachowanie w dłuższej perspektywie. Uświadomiwszy sobie (w granicach swojego zrozumienia) swój przepływ energii, swoją ideę energetyczną, tj. kierunek działalności, trzyma się jej mocno; Baran natomiast regularnie traci przepływ i w depresji (znak kardynalny) może łatwo zmienić jeden przepływ na inny, zmienić rodzaj działalności, a co najważniejsze – swoją ideę energetyczną. Lew jest naturalnym przywódcą. Przy pomocy swojego stabilnego przepływu energii trzyma on w posłuszeństwie grupę swoich zwolenników, uczniów lub niewolników, a otrzymując od nich pewną dawkę podziwu, czci, uniesienia i posłuszeństwa, staje się szczęśliwy i zachowuje się dość szlachetnie, a nawet czasem rycersko. Jeśli jednak sytuacja się komplikuje i wymyka się spod kontroli Lwa, próbuje on zwiększyć nacisk (najpierw wydaje potężny ryk), a następnie ludzkość, która jest tak ograniczona (o ile mówimy o niższej i średniej oktawie Lwa), znika całkowicie, i pojawia się zwykły dumny wygląd, przechodząc w jakościowo odmienny stan. Bowiem jeśli dla Barana utrata przepływu energii, depresja, jest w pewnym sensie stanem naturalnym (choć nieprzyjemnym), to dla Lwa, który jest stworzony, by żyć w przepływie energii, utrata tego ostatniego jest równoważna katastrofie, jest śmiercią w życiu (dlatego Lew może być tak bezwzględny w walce o kanał energetyczny). Ponowne włączenie się w przepływ energii dla Lwa jest, w zasadzie, możliwe, ale nie od razu, z wielkim trudem, a co najważniejsze – nie będzie to już to samo co wcześniej, lecz złamanego Lwa, z dużą blizną na psychice do końca życia. Egoizm Lwa mocno różni się od egoizmu Barana. Jeśli Baran (będąc w przepływie) nie widzi niczego poza nim, to Lew nie widzi niczego poza przepływem, i tutaj jest duża różnica. Baran jest instynktownym, żywiołowym egoistą – należy go przyjąć wraz z tym, co przez niego przechodzi, lub odrzucić. Lew natomiast świadomie wierzy, że cały świat powinien podporządkować się jego idei energetycznej, a ci, którzy nie chcą, są głupcami lub wrogami, i gorzej dla nich – i to nie jest instynktowne uczucie, lecz stanowisko życiowe, które bardzo trudno jest Lewowi złagodzić (nie wspominając o jego rewizji). Lew słyszy krytykę, ale w żaden sposób na nią nie reaguje, w przeciwieństwie do Barana, który jej w ogóle nie słyszy. Rządzenie Słońca daje Lewowi poczucie, że jego osobista wola jest bezpośrednio wolą Boga; stąd jego fantastyczna pewność siebie mimo wszelkich faktów i okoliczności: przyznanie się do błędu oznacza dla Lwa wątpienie w Jego nieomylność lub nawet istnienie. W rzeczywistości jednak Słońce uosabia nie Absolut, lecz prowadzący ludzki egregor w danym momencie, a dominacja Słońca w Lwie oznacza, że Lew przekazuje pewien imperatywny program działań dla człowieka, subiektywnie doświadczany jako odpowiedni impuls osobistej woli. Lew musi zatem zrozumieć, gdzie działa jego najwyższy karmiczny egregor, gdzie obecny egregor, a gdzie wola jego niższego „ja” – zadanie niełatwe, zwłaszcza jeśli w znakach wodnych jest niewiele planet, a Lew rządzi domem dziennym. Uwięzienie Urana ogranicza oryginalność Lwa, sprowadzając ją do form ukrytych. Lew jest przecież praktykiem, a także przywódcą, musi on dostosować się do rzeczywistości, między innymi do poziomu swoich zwolenników. Jednocześnie prawo, że wszystko płynie ze świata subtelnego, to twórczość, a w szczególności oryginalność i nowość, do której Lew instynktownie dąży i której często nie udaje mu się osiągnąć. Uwięzienie wyższych planet można przepracować z wielkim trudem. Uwięzienie Saturna nadaje Lewowi pewną wewnętrzną okrucieństwo, a gdy jest napięte – upór; Saturn (wewnętrznie) utrwala Lwa na jego przepływie energii, idei, z jednej strony dając mu stabilność, a z drugiej – pozbawiając go plastyczności. W rezultacie Lew, stykając się z rzeczywistością, doznaje znaczących urazów od innych znaków zodiaku (które w niższej oktawie gardzi): Skorpion boleśnie go kąsa, Byk go deptie, Wodnik niespodziewanie zrzuca go z nóg itd. Urazy te są lekcją Saturna, która prowadzi Lwa do zrozumienia siebie, swojej idei i otaczającego świata. Przy dobrej pracy (co w tym przypadku rzadko zdarza się przed 40 rokiem życia, tj. opozycji transitującego Urana do radykalnego Urana), Lew uświadamia sobie swoją wolę jako odbicie woli egregora, który nim kieruje, i znajduje swoje miejsce w świecie; jednak dla Lwa z jego okrucieństwem, poczuciem wyższości i świadomą miłością własną bardzo trudno jest opanować zasady pokory i uległości wobec wyższej woli kosmicznej. Jeśli mu się to uda, staje się prawdziwym generałem ducha, praktycznym przywódcą duchowym. Jeśli jednak lekcje Saturna mijają, Lew albo traci przepływ i (na zawsze, tj. do następnej inkarnacji) spada do królestwa niższej oktawy Saturna (brak energii, depresja i głupie rozpacz), albo krystalizuje się, wpadając w martwy przepływ sztywnego egregora, i staje się dyktatorem jakiegoś rodzaju, posiadając pewną władzę nad ludźmi i okolicznościami oraz całkowicie pozbawiony wolności woli i twórczości. Kulminacja Plutona w Lwie symbolizuje zasadę najwyższej praktycznej mocy Lwa w dynamice rozwoju świata. Dla przeciętnego Lwa to położenie Plutona daje pragnienie konkretnej, praktycznej władzy nad światem, której celem jest jego przebudowa od podstaw (w zakresie dostępnym dla zrozumienia tego Lwa) zgodnie z ideą, którą przekazuje. Tak więc wyższy Lew jest praktycznym władcą świata, realizującym zarządzanie i wszelkie, nawet najgłębsze rodzaje jego restrukturyzacji i przemian zgodnie z zadaniami rozwoju ewolucyjnego. W swej nieuformowanej postaci kulminacja Plutona daje Lwu fałszywe poczucie przenikania w duszę drugiego człowieka oraz kompleks władzy praktycznej, tj. władzy nad światem zewnętrznym. Jeśli władza praktyczna jest niedostępna, jest mocno pożądana, a jeśli istnieje, jej zakres jest znacznie wyolbrzymiany w świadomości Lwa. Trudno mu uwierzyć, że władza administracyjna i wykonawcza to nie to samo. Upadek Merkurego symbolizuje nie głupotę Lwa, ale jego lekceważenie jałowych konstrukcji mentalnych wytwarzanych poza nurtem energii. Nurt energii ma swoją własną logikę, którą narzuca Lwu i którą Lew instynktownie (i słusznie) odczuwa, a czego nie da się zastąpić zwykłą ludzką logiką Merkurego. Niemniej jednak konieczne jest, aby wszystkie znaki, w tym Lew, kontrolowały swoje działania rozumem, a on, mając słabo wypracowaną umiejętność w młodości, ma tendencję do polegania nie na umyśle ani intuicji, lecz na impulsie, tj. nurcie energii, który oderwany od rzeczywistości może go bardzo oddalić. Ponadto upadek Merkurego daje Lwu trudności w czysto mentalnym i informacyjnym kontakcie ze światem: nie odbiera informacji bez komponentu energetycznego, a sam często zbyt mocno naciska w kontaktach; przy stole pokojowych negocjacji czuje się nie na miejscu. Przy starannym wypracowaniu problemu Merkurego (co jest bardzo trudne) Lew zyskuje zdolność subtelnego mentalnego sterowania swoim nurtem i opanowuje syntezę planów mentalnych i energetycznych; ignorując go, ma słabe odbieranie nieenergetycznych (często mentalnych) informacji i kontaktów, a zachowuje się nierozumnie. Sytuacja Lwa jest odbierana przez uczestników jako imperatywna, posiadająca silne ciśnienie energetyczne i wymagająca energetycznych działań praktycznych. W wariancie harmonijnym może to być (wariant solarny) entuzjastyczne świętowanie przez publiczność swojego ulubieńca na scenie. Tutaj nurt energii skupia się na artyście, a od niego rozprasza się do zachwyconych fanów, a od nich do niego wraca odwrotny nurt; publiczność, wyczerpana nurtem, którego subiektywnie doświadcza jako uczucie miłości i podziwu, praktycznie wyraża się w oklaskach, owacjach, pragnieniu posiadania części ubrania lub samochodu swojego idola, a w wyjątkowych przypadkach, w ekstazie, rozszarpując go na kawałki. Klasycznym (Plutoński) wariantem sytuacji Lwa jest pole bitwy z punktu widzenia dowódcy, który dowodzi bitwą: rozstawia wojska, inspirowuje żołnierzy, określa kolejność wprowadzania jednostek do walki, starając się przewidzieć działania wroga itp. Tutaj ludzie są postrzegani jako pionki, a logika i etyka mrocznego nurtu energii rządzi, co charakteryzuje znane powiedzenie „na wojnie jak na wojnie”. Mieszany solarno-Plutoński wariant sytuacji Lwa niższej oktawy to dyktatura oparta na sile oręża i jeszcze nie pojawiła się na globalną skalę; będzie to duchowe odrodzenie ludzkości z elementami obrazu Sądu Ostatecznego. Słońce w znaku zawsze nadaje programowi tego znaku napięcie, a jako władca – podwójne. Solarny Lew zajmuje się sztywnymi nurtami energii, które mają wielką moc nad światem zewnętrznym (i nad samym Lewem) i dlatego wymagają bardzo precyzyjnych działań; cena błędu jest wysoka i widocznie materialna. Słońce podkreśla cechy przywódcze Lwa i poczucie boskiego pochodzenia jego osobistej woli. Jest to częściowo prawdą; jednak mając takie poczucie, bardzo trudno jest przyznać wpływ własnych niższych programów podświadomych na tę boską wolę; jeszcze trudniej jest Lwu, który nie jest obdarzony (poza najwyższym typem) specjalną empatią i zdolnościami psychologicznymi, a także skłonnością do autoanalizy i introspekcji, zrozumieć swoją podświadomość i oddzielić programy wyższe od niższych – wydaje mu się, że to wszystko jest nieistotne i trzeba zająć się sprawą (w jego rozumieniu), tj. światem zewnętrznym. Niemniej podświadomość odbiera swoje i jeśli solarny Lew nie przeprowadza regularnych kampanii oczyszczających w swojej duszy, stopniowo się degeneruje, a niezauważony przez siebie ulega zmianie prowadzącego egregora na bardziej skrystalizowany i prymitywny. Lew staje się grubiańskim despotą i traci kontakt z rzeczywistością oraz pierwotną ideą.

Jeśli Słońce w czyimś horoskopie urodzeniowym znajduje się w znaku Lwa, wówczas ta osoba jest uosobieniem samoświadomości. Lwy zawsze znajdują się na tronie, nawet jeśli pracują jako szewcy. Zawsze czują się jak centrum uwagi, nawet jeśli tak naprawdę nie jest. Nawet najbardziej nieśmiali z nich sądzą, że rzekomo robią ogromne wrażenie. Są dumni, silni, spokojni, nawet gdy doświadczają niepewności. Żądają uwagi, wszyscy muszą ich słuchać. Kochają honor, który czasem można kupić za bogate poczęstunki. Zawsze są hojni, ale nie zapominają o sobie. Ich sprawy układają się pomyślnie, gdyż ich pewność siebie hipnotyzuje otoczenie. Zawsze musi być ktoś, kto ich podziwia, w przeciwnym razie ogarnia ich uczucie bezużyteczności i mogą stać się zgorzkniali (choć tego nie okazują). Posiadają niezwykłą pomysłowość, siłę, determinację, majestatyczność, talent organizacyjny, miłość do wolności i pragnienie niezależności. Nie da się związać Lwa, lepiej nawet nie próbować – będzie dużo hałasu, podporządkowują się jedynie z własnej, nieprzymuszonej woli. Ich miłość do wolności nie zna granic. Są wyniośli, ale dla nich jest to naturalne. Codzienne troski są dla nich zbyt niskie, chętnie jednak biorą odpowiedzialność za swoje czyny i wydają polecenia. Są hojni, potrafią bronić, przeceniają siebie. emanują niezwykłym autorytetem, wiedzą, jak zrobić wrażenie, ich słowa i gesty są szerokie, trudno się z nimi spierać – zawsze mają rację, a ich duma uniemożliwia szybką zmianę fałszywej opinii. Później mogą ją zmienić, ale jakby z własnej woli. Są odważni, kochają cieszyć się życiem, nie lubią pracować, ale ich lenistwo jest majestatyczne. Mają wyraźnie zaznaczoną dumę, wybaczają obrazy, ale ich nie zapominają. Nie tolerują krytyki, ale posiadają poczucie humoru. W życiu nieuchronnie zajmują wysoką pozycję, przynajmniej raz. Preferują zawody, w których mogą przewodzić (posiadają talent organizacyjny i umiejętność zmuszania innych do pracy). Praca wymagająca drobiazgowej precyzji nie jest dla nich, chyba że mają adiutanta. W negocjacjach są wspaniałomyślni i hojni, ustępując w drobnych sprawach. Są hojni wobec podwładnych, łatwo awansują i nie schlebiają przełożonym – traktują się na równi, a nawet dają do zrozumienia, że są lepsi. Są ambitni, choć to ambicja nie związana z samą pracą, lecz z pozycją. Kochają tłumy, uwielbiają błyszczeć i wiedzą, jak to robić lepiej niż inni. Nie można ich pozbawić należnego im miejsca na słońcu, nie będą siedzieć w klatce i przy pierwszej okazji rzucą się na tego, kto ich tam umieścił. Nie trzeba im dawać wielkiej władzy, gdyż i tak wykorzystają ją do końca, uwielbiają podejmować decyzje i nie żałują swoich czynów. Ich słabością są terminy, punktualność – uważają za hańbę pracować jak zegarek, czyli jak mechanizm techniczny. Mają wielu wrogów i uwielbiają sprawić, by ludzie na nich czekali. W miłości szybko zapalają się, szybko przechodzą od słów do czynów, zalecają się namiętnie, ale tych, którzy nie poddają się od razu, nie kochają, gdyż ich duma cierpi w przypadku odrzucenia. Z wielką pasją pielęgnują swoje ego. Są bardzo wrażliwi w miłości, w kwestii jedzenia, picia, uwielbiają piękno, przepych, a partner musi mieć piękny wygląd. W małżeństwie żądają bezwarunkowego podporządkowania, nie wyróżniają się wiernością – rodzina to rodzina, a polowanie to polowanie. Ale niech Bóg broni, by inny drapieżnik wtargnął do rodziny! Nie psują swoich dzieci. Niebezpieczeństwa: przecenianie siebie, uczucie urażonej godności, nieumiejętność rozpoznania wrogów w porę, próżność, otaczanie się pochlebcami pasożytującymi na koszt Lwa, pragnienie przyjemności, żądza władzy, nietolerancja, wyniosłość, egoizm. Są zbyt ufni. Posiadają mocną budowę ciała, są odporni na choroby i podatni na dolegliwości serca. Często choroby te i zaburzenia krwi wynikają z nadmiaru i dotyczą gardła oraz układu wydalniczego. Jesteś dumną i wysoce indywidualistyczną osobą, dążysz do bycia wybitnym jednostką, do maksymalnego manifestowania siebie, do osiągnięcia uznania i wysokiej oceny za to, co robisz. Nie tolerujesz myśli o byciu w ostatnim rzędzie, wykonywaniu czyichś poleceń lub po prostu byciu zwykłym pracownikiem. Musisz odcisnąć piętno swojej osobowości na wszystkim, co robisz, iść własną drogą w życiu, błyszczeć, manifestować się twórczo i być u steru. Twoje marzenia są wielkie, a ty posiadasz zdecydowanie, twardość charakteru, energię i entuzjazm, aby realizować wielkie plany. Posiadasz także szlachetne, romantyczne serce oraz zamiłowanie do dramatycznego, jasnego i ekstrawaganckiego. W pełni zgadzasz się z tym, że świat jest sceną, i w głębi duszy (a może nie tak głęboko) pragniesz być wybitnym aktorem, główną postacią w tej sztuce. Potrzebujesz uznania publiczności, owacji, nawet jeśli widownia składa się z jednej osoby, która wierzy w ciebie i twoje marzenia. Choć na zewnątrz emanujesz pewnością siebie, w rzeczywistości bardzo zależysz od wsparcia, miłości i uznania innych. Dla ciebie jest nie do zniesienia, gdy nie jesteś zauważany lub doceniany. W miłości jesteś hojny sercem i nie boisz się okazywać ukochanej osobie, jak bardzo jest dla ciebie ważna. Cenisz magię zakochania i wiesz, jak podtrzymać to uczucie w związku. Jesteś oddaną osobą, będziesz bronić tych, których kochasz, i stawać w ich obronie – o ile nie obrażą twojej dumy, nie zawiodą twojego zaufania. W relacjach z ludźmi lubisz rolę silnego, a bardzo ciężko jest ci ustąpić w kwestii przywództwa. Idealnie byłoby, gdybyś znalazł osobę o równie silnej woli, która nie dąży jednak do bycia ponad tobą czy twoim konkurentem. Mocną stroną twojej osobowości jest żywe zainteresowanie i miłość do życia. To twoja twórcza energia, gorące i hojne serce. Główną wadą jest natomiast egoizm. Zajęty wrażeniem, które robisz, własnym twórczym wyrażaniem siebie, zapominasz o istnieniu większego świata, który nie kręci się wokół twojej osoby.

Apostoł Jan Teolog, prawdopodobnie typowy przedstawiciel tego ognistego znaku, był najmłodszym spośród tych, którzy dołączyli do Zbawiciela i głosili słowo Boże aż do śmierci, odzwierciedlając wytrwałość i stałość charakterystyczną dla Lwa. Ten znak oddziałuje na serce i kręgosłup. Rzeczywiście, serce Lwa jest zdolne do wszechogarniającej miłości. Ponieważ energia musi być skierowana w odpowiednie miejsce, tak i miłość musi znaleźć obiekt, na który może się skierować: Lwy bardzo korzystają z nauki, jak prawidłowo rozdzielać miłość między siebie a otaczających ich ludzi. Odznaczają się wysokim poczuciem własnej wartości. Niestety, czasem „dogania” ich to uczucie, wówczas można mówić o egoizmie i zarozumiałości. Lwy muszą zrozumieć, że kochając otaczających ich ludzi, dają im możliwość pokochania siebie. Są urodzonymi przywódcami i lubią rządzić, lecz czasem nie zaszkodziłaby odrobina skromności. Kręgosłup nadaje Lwu dumnej postawy. Jest zawsze gotów przyjąć każde wyzwanie, nie ugina głowy w żadnych okolicznościach. Gdy Lew wchodzi do pomieszczenia, mimowolnie przyciąga uwagę wszystkich: wszystkie jego gesty przypominają symbol jego znaku – królewskiego lwa. Idzie prosto, pewnie, z godnością i prawdziwą królewską szlachetnością. Czasem maniery Lwa można określić nie mianem królewskich, lecz raczej dumnych i zarozumiałych. W takim przypadku dobrze byłoby doradzić mu, by był prostszy, gdyż w przeciwnym razie normalna komunikacja z otoczeniem może się nie udać. Niech jednak myśl, że jest najlepszy, pozostanie przy nim. W tym nie ma nic złego, najważniejsze, by nauczył się panować nad swoimi słowami i czynami, aby nikogo nie urazić (wszak mądry władca powinien przede wszystkim troszczyć się o innych). Lwem rządzi Słońce, dlatego typowo „lwie” cechy to ogień i stałość. Słońce, które zawiera całą moc życia, daje Lwu siłę i blask. Pamiętaj jednak: ten sam ogień może płonąć w kominku, dając ciepło i komfort, a może szaleć niczym pożar, przynosząc niebezpieczeństwo i zniszczenie. Młodego Lwa należy od dzieciństwa uczyć, że nie każdy posiada tak nieokiełznaną energię. Dla niektórych ich ogień może stać się palący, przerażający i zmuszający do zachowania dystansu. Lew bardziej niż ktokolwiek potrzebuje zachęty i uznania. Ale mogą osiągnąć sukces i zrealizować swoje cele, jeśli świadomie i celowo wybiorą punkt, w który skierują swoje wysiłki. Wahanie w działaniu nie doprowadzi do niczego dobrego. Lwy odczuwają pilną potrzebę grania pierwszej skrzypki i domagania się powszechnego uznania. Jeśli nie otrzymają miłości i uwagi w dzieciństwie, całe ich późniejsze życie może przerodzić się w niekończące się przedstawienie. Lwy są artystyczne, mają wyrafinowany smak. Najlepiej dać im możliwość wyrażania swoich talentów i umiejętności na scenie lub w jakiejkolwiek innej działalności związanej z występami, grami i odnoszeniem sukcesów w oczach publiczności. Lwy dążą do zdobycia szacunku otoczenia i osiągnięcia szczytów życia. Podobnie jak wszystkie znaki ogniste, wyróżniają się bezpośredniością i uczciwością. Lwy nie lubią kłamać i są niezwykle nieprzychylne wobec kłamstw innych. Są wymagający wobec siebie i tych, których kochają i którzy ich otaczają. Dzieci-Lwy są bardzo wrażliwe na opinię innych, dlatego starają się robić wszystko jak najlepiej, zawsze dążąc do doskonałości. Oczekują tego samego od innych i często są zaskoczone i rozczarowane, gdy odkrywają, że wielu ludzi chętnie godzi się z mniejszym. Dla Lwa jest to nie do zniesienia – ponieważ czują osobistą odpowiedzialność za każdą pracę. Motto Lwa brzmi: jeśli chcesz, by coś zostało zrobione dobrze – zrób to sam! Urodzeni pod tym znakiem, potrafią wybierać „zespół” i wydawać rozsądne polecenia, zagłębiają się we wszystkie niuanse i gruntownie opracowują każdy plan. Młodego Lwa należy od dzieciństwa uczyć, że jego czyny i zachowanie są oceniane przez różnych ludzi w różny sposób. A ogólnie rzecz biorąc, życie jest zbyt krótkie, by próbować osiągnąć to, co nieosiągalne. Nie warto więc niszczyć własnego zdrowia (serca!). Gdy twoje dziecko nauczy się oceniać świat bardziej obiektywnie, zrozumie, że inni mają różne potrzeby i oczekiwania. Trzeba akceptować ludzi takimi, jakimi są. Gdy Lew to zrozumie, będzie mógł dawać ciepło i miłość otoczeniu, co uświetni jego życie i życie bliskich mu osób. Jeśli chodzi o wychowanie małego Lwa, zawsze należy podchodzić do niego z szacunkiem, nie naruszając jego poczucia własnej godności. Nigdy nie ograniczaj jego niezależności – spotkasz się z nie do zdobycia twierdzą. Najlepszym sposobem na osiągnięcie porozumienia z dzieckiem jest chwalenie go za pilność i pracowitość. Jeśli powiesz dziecku, że dobrze się spisało, następnym razem postara się jeszcze bardziej. Nawet jeśli dziecko popełni błąd, podejmie wysiłek, by go naprawić. Jeśli twoje małe Lwo jest smutne, przygnębione lub agresywne, zaproponuj mu spacer z tobą gdzieś w naturze. To je uspokoi. Bez Lwów świat byłby nudny, pozbawiony nieustraszonej odwagi i nieugiętych przekonań. Urodzeni pod tym znakiem, wierzą w siebie i swoją siłę, potrafią inspirować innych. Krótko mówiąc, Lew to burzliwe życie, które bije swoim rytmem! Jak wyglądałby świat bez nich – szary, ponury i smutny na ziemi! A jednak jest jedno „ale”. Małe Lwo z niekorzystnymi konfiguracjami w horoskopie może urosnąć na tchórzliwego Lwa. Będzie marudzić i jęczeć niczym kocię, prosząc o ochronę i pomoc. Ty, podobnie jak Elly, możesz pomóc mu zdobyć odważne serce poprzez miłość i wiarę w siebie. Twój Lew zawsze będzie patrzył w przyszłość z optymizmem. Ten aktywny, twórczy umysł, oddana natura i hojne myśli (czasem ta hojność może być nadmierna – szlachetność Lwa łatwo wykorzystać). Pomóż swojemu dziecku zrozumieć jego siłę – a osiągnie sukces. Rozdział „Merkury w Lwie” dostarczy ci kluczowych słów do komunikacji z dzieckiem.

23 lipca Słońce wchodzi w znak Lwa. Przechodzimy wówczas do drugiej strefy horoskopu – strefy „Stabilności”, w której zrównoważenie przejawiają cechy wszystkich czterech znaków tej strefy: Lwa, Panny, Wagi i Skorpiona. Wchodzimy tu w żywioł Ognia w jego najsilniejszej i najjaśniejszej manifestacji. Głównym władcą Lwa jest Słońce, główna światłość astrologicznego systemu. Żywioł Ognia w Lwie jest stabilny, a urodzeni pod tym znakiem obdarzeni są zdolnością rządzenia i przewodzenia, ukazując swe najlepsze i najwyższe cechy. Lwem był Aleksander Wielki – wielki zdobywca i władca świata, Juliusz Cezar, Hannibal, Napoleon. Zazwyczaj Lwy nie podejmują aktywnych działań, by zdobyć funkcje władzy, gdyż z reguły są im one dane od początku. Lwy są głównymi władcami świata. Dlatego wysoko rozwinięci Lwie nigdy się nie wysuwają, nigdy nie przepychają, zawsze czują się w centrum wydarzeń, zawsze mają podświadomą tendencję do wyróżniania się, ukazywania swego „ja” i w najlepszym przypadku przejawiają się twórczo. Rozsiewają wokół siebie promienie słoneczne i zwykle działają poprzez pośredników, asystentów, osoby przyciągnięte ich słonecznością. Lwy nie są już wojownikami, jak Barany, są już władcami, królami i panującymi. Dlatego wśród Lwów spotykamy wielu bardzo poważnych i sławnych władców. Większość Lwów jest bardzo utalentowana i zdolna do twórczości, gdyż jest to znak bardzo twórczy. Lwy, jeśli osiągną wysoką pozycję, w najlepszym przypadku mogą być hojne i szczere, a swymi najlepszymi cechami hojnie obdarzać wszystkich, którzy się do nich zbliżają. W najlepszym wariancie chciwość nie jest im właściwa, nawet jeśli coś ukradną, to dzielą się z kimś. Wśród artystów-Lwów jest Tycjan, wśród aktorów-Lwów – Marlon Brando, w naszym kinie – Oleg Tabakow, człowiek o postawie, którego śmiech jest zaraźliwy, a z drugiej strony potrafiący w jednej chwili uronić łzę i wycisnąć ją z innych. Magnat J. Ford to także Lew. Wśród „władców” spotykamy Talleyranda, który potajemnie rządził pod Napoleonem. U wysoko rozwiniętych Lwów znajdujemy taką cechę jak szlachetność, nigdy nie dobijają pokonanego wroga. Ogólnie Lwy zawsze dążą do osiągnięć, lecz dążenie to nie jest u nich wyraźnie okazywane, jakoś wstydzą się swego danego im od początku dążenia do władzy. Choć w głębi duszy mogą być bardzo próżni i dumni, ta próżność i duma wybucha jedynie u Lwów niższych. W najgorszym przypadku cechy te przeradzają się w megalomanię. Tak więc na najwyższym poziomie Lew to człowiek szlachetny, a na najniższym – próżny, samolubny, zazdrosny. Mówiąc obrazowo, w najwyższym Lwie – najlepsze cechy Lwa, króla zwierząt, a w niższym Lwie – najgorsze kocie cechy. Niższy Lew to „zmięty kot”. Lwy cierpią mocno, gdy nie są zauważane, gdyż przejaw oznak uwagi wobec nich jest głównym tłem ich „pożywienia”, żywią się szacunkiem płynącym z otoczenia. Jeśli zaś nie są zauważane, to u niższych Lwów często rodzi to poczucie zemsty. Przy okazji, niższe Lwy biorą haczyk na pochlebstwo, łatwo się dają uwodzić, oszukiwać. Lwy zawsze pragną wielkich osiągnięć, to bardzo szerokie, hojne dusze. Jeśli życie nie daje możliwości ukazania swych twórczych zdolności i szerokiej duszy, wówczas rozwija się u nich kompleks niższości. Typowi Lwie posiadają doskonałe, mocne zdrowie, są to ludzie wysocy, o dużych, jasnych rysach twarzy i figurze, która emanuje poczuciem znaczenia. Lwy mają bardzo silną strukturę energetyczną, bardzo silną energię, dlatego wśród praktykujących jasnowidzów również wielu spotykamy Lwy. Twórczość Lwów wyróżnia się zawsze jasnością, bujnością i pewnym rozkwitem twórczych przejawów. Jeśli zaś mowa o kraju Lwa, to jest nim Hiszpania. Problemy Lwa to tłumienie niższych cech Słońca, takich jak próżność, oraz panowanie nad energią wewnętrzną. Faktem jest, że Lwy mają bardzo silną energię i wywierają dosłownie magiczną moc wpływu. Planeta Pluton wnosi swoje wibracje do kształtowania znaku Lwa, a można sobie wyobrazić, jakie cechy Plutona mogą się uosabiać w człowieku znaku Lwa. Dlatego Lew powinien bardzo subtelnie pracować z energią, bardzo subtelnie realizować swe idee poprzez otoczenie. Innym ważnym problemem jest złudzenie percepcji. Już wspomniano, że Lwy łatwo poddają się pochlebstwom. Głęboko w podświadomości (u Lwa Neptun jest w upadku) Lwy mają czasem mgłę, którą Hindusi nazywają „mają”, dlatego pozbycie się tej podświadomej mgły i uformowanie jasnej struktury w ich świecie wewnętrznym jest również bardzo ważnym i znaczącym zadaniem dla Lwa.

SŁOŃCE w znaku Lwa Według danych statystycznych najlepszymi zawodami dla „Lwów” są te, w których mogą oni wykazać swoje zdolności organizacyjne i administracyjne, umiejętność zarządzania, przewodzenia, dowodzenia i nadzorowania. Ich sukcesy życiowe i zawodowe wynikają z potencjalnej siły woli i energii, talentów i zdolności, umiejętności tworzenia korzystnych warunków do realizacji swoich planów, a także z ich wysoce ekspansywnych działań i dążenia do poszerzania możliwości ukazania swojej osobowości w otaczającym świecie. Z pewnością zdobywają autorytet w swojej dziedzinie zawodowej, stając się nie tylko prawdziwymi mistrzami i znawcami swojego rzemiosła, ale także wspinając się po drabinie społecznej i gromadząc majątek materialny. Dzięki błyskotliwej „umiejętności występowania” przyciągają uwagę otoczenia, a ich działania są uznawane i aprobowane. Aby osiągnąć prawdziwy sukces w życiu i pracy, potrzebują samokontroli, której często im brakuje, a także większej wewnętrznej kultury i powściągliwości, aby doprowadzić swoje sprawy do pełnego zakończenia. To ich wzmożone poczucie własnej wartości często prowadzi do pragnienia „występowania” lub czystego zainteresowania wartościami materialnymi. Co więcej, ich zamiłowanie do zewnętrznego przepychu i wyraźnego demonstrowania wyższości nad innymi często prowadzi do konfliktów i konfrontacji z otoczeniem — przełożonymi, współpracownikami, podwładnymi — powodując często prawdziwe kryzysy w pracy. Jednocześnie ich awans społeczny wynika właśnie z kontaktów i powiązań z wysoko postawionymi osobami. Aby uniknąć kłopotów, „Lwy” muszą wprowadzić pewne korekty w swoich uczuciach i zachowaniu, odważnie powstrzymując negatywne cechy charakteru, kategorycznie odrzucając wszelkie formy arogancji, zarozumiałości i samochwalstwa. Zdobywają autorytet w pracy, reputację i prestiż w społeczeństwie głównie dzięki doskonałej wiedzy, doświadczeniu i umiejętności dominowania nad innymi, nie odmawiając nikomu ciepła, życzliwości i przyjaźni. Takie podejście do ludzi pomaga poszerzać ich poziom duchowy oraz granice statusu społecznego i dobrobytu materialnego. Lwy, które opanowały tak mocną substancję duchową, naturalnie zyskują szacunek i autorytet, tworząc wokół siebie aurę sławy i mając całą świtę podziwiających i posłusznych naśladowców. Stają się dla innych idolami, zwłaszcza gdy ta sława zdobyta jest na scenie teatralnej, operowej lub koncertowej, w sporcie lub na arenie. „Lwy” mogą zostać administratorami i przywódcami dużych kompleksów przemysłowych, członkami zarządów korporacji, trustów, dyrektorami fabryk, zakładów, domów towarowych, głównymi lekarzami szpitali oraz szefami różnych biur i urzędów. W polityce mogą piąć się na stanowiska liderów partyjnych, szefów i tym podobne. W przemyśle czołowe miejsce zajmują gałęzie przemysłu tekstylnego, zakłady włókiennicze, fabryki odzieży gotowej, produkcja jubilerska i kamieni szlachetnych, branża zegarmistrzowska oraz gałęzie przemysłu artystycznego. Nie mniej ważna jest służba w aparacie państwowym i władzach, w ministerstwach i urzędach, w systemie sądownictwa oraz organach finansowych. Wszystkie „Lwy” i „Lwic” cechuje silna skłonność do luksusu i przepychu, wesołego i beztroskiego stylu życia pełnego przyjemności i rozrywek. Mało szczęścia spotyka tych „Lwów”, którzy nie potrafią przezwyciężyć takich negatywnych cech charakteru, jak arogancja, wyniosłość, chełpliwość połączona z oszustwem i szachrajstwem granicząca z zdrady i perfidii, lub życie ponad stan.

Lew, 23 lipca – 23 sierpnia. Lew, jak przystało na króla, jest szlachetny, dumny i hojny. Jego natura jest namiętna, emocjonalna i pełna energii, pod warunkiem że Słońce lub Saturn w jego horoskopie nie są osłabione. Jego królewskie zachowanie jest naturalnym darem. Wydaje pieniądze bez liczenia się z kosztami, gdyż są one dla niego jedynie środkiem do docenienia pięknych rzeczy w życiu (np. nabywania dzieł sztuki lub książek). Jego sukces gwarantuje szczęście tym, którzy go otaczają, których hojnie nim obdarza. Ci, którzy coś dla niego zrobią, pomagają mu ujawnić jego najlepsze cechy. Dla przeciętnego człowieka życie jest dla niego niemożliwe. Zwykle osiąga znaczny wpływ, chyba że Saturn w jego horoskopie wywiera zbyt negatywny wpływ. Jeśli okoliczności nie są dla niego korzystne, może rozwinąć kompleksy, a później dolegliwości fizyczne. Lew nie jest drobiazgowy ani mściwy. Uwielbia być w centrum uwagi i jest nieco teatralny. Jego przyjaciele nie mogą być od niego długo nieobecni. Jego radość życia jest zaraźliwa. Jednak Lew najbardziej kocha siebie. Nie jest w stanie całkowicie oddać się partnerowi, gdyż wydaje mu się to „zejściem z piedestału”. Dlatego fascynują go i pociągają osoby, które nie okazują mu od samego początku uwielbienia i szacunku. Dla równowagi emocjonalnej Lew potrzebuje być pięknym, wyróżniającym się i niekonwencjonalnym. To naturalny lider, który odczuwa potrzebę aktywności fizycznej i umysłowej. Nie warto jednak przeciążać się: gdy Lew zbyt gorliwie oddaje się w młodości sportom lub nauce, po czterdziestce zaczyna odczuwać problemy zdrowotne, mimo że wcześniej cieszył się doskonałym zdrowiem. Jego układ nerwowy jest bardzo wrażliwy: szok emocjonalny może zarówno wywołać, jak i wyleczyć jego chorobę. W przypadku problemów z sercem (fizycznych lub emocjonalnych) zaleca się homeopatyczną arnikę i kaktus. Magnez, zarówno homeopatyczny, jak i naturalny, jest wskazany dla jego pierwiastka. Siarka jest również wskazana dla kości i kręgosłupa. Zaleca się owoce cytrusowe. Korzystne są gorące kąpiele z tymiankiem i rozmarynem (1 łyżeczka na kąpiel). Korzystne jest światło słoneczne, ale bez przegrzania. Zaleca się narciarstwo, zarówno alpejskie, jak i wodne.

Lew jest znakiem stałym, dodatnim, symbolizowanym przez lwa. Z tego możemy wywnioskować, że osoba urodzona ze Słońcem w Lwie jest aktywna, doświadczona w wielu sprawach, dążąca do sukcesu i prominentnej pozycji. Czasami tacy ludzie mają zbyt wysokie mniemanie o sobie. Są silni, ale nie nietaktowni. Czasami ich wola zmusza umysł do nieugiętego podążania za pragnieniem lub decyzją, by coś zrobić. Mają szczere serce i lubią uczestniczyć w działalności humanitarnej, filantropijnej. Posiadają zdolności organizacyjne; dzięki umiejętności inspirowania innych, są dobrymi przywódcami. Są zdrowsi niż większość ludzi. Lubią odwiedzać góry i lasy oraz spędzać czas samotnie. Zwykle są szczerze duchowi i czerpią radość z ceremonialnych rytuałów. Mogą stać się nieuprzejmi, jeśli ich pragnienie siły i władzy stanie się przerostem. Mają niezależny charakter z upartą żyłką i często są charyzmatycznymi ludźmi. Są szczerzy i uczciwi, hojni, mają dobrą intuicję i są pomysłowi; noszą się z godnością. Słońce reprezentuje zewnętrzny wygląd człowieka oraz zewnętrzne cechy jego zachowania. Gdy Słońce znajduje się w Lwie, zajmuje swój własny znak i jest zatem w pełni swojej mocy. Dlatego tacy ludzie mogą być atrakcyjni z wyglądu, posiadać czarujące maniery, obfitować w witalność i mieć marzycielski umysł. Posiadanie Słońca w Lwie to dobra passa, gdyż wskazuje na pomoc ze strony ojca, rządu i Boga, jeśli inne wskaźniki w horoskopie pokrywają się z tym. Zdarza się jednak, że osoba ze Słońcem w Lwie może stać się nadmiernie samolubna, zbyt wymagająca, a życie z nią może być bardzo trudne. Jeśli traktuje się takich ludzi z szacunkiem, odpowiedzą oni hojnością.