Księżyc tryn Wenus

Koniunkcja Księżyca: Niewdzięczność jest murem chroniącym osobiste szczęście człowieka przed dysharmonią świata zewnętrznego. W dziedzinach rządzonych przez planetę trudno jest trwale zranić emocjonalnie tę osobę – jej zdolność do przywracania podświadomej równowagi jest zdumiewająca. Koniunkcja Księżyca z Wenus nadaje wyjątkową wewnętrzną odporność na miłość, natomiast koniunkcja Księżyca ze Słońcem zapewnia odporność na wszelkie okoliczności. W przypadku egoistycznego nastawienia koniunkcja Księżyca tworzy ostrożnego, lecz całkowicie bezwzględnego wampa w dziedzinach związanych z planetą – bezwzględnego, gdyż zupełnie nie zdaje sobie sprawy z tego, co tak naprawdę czyni. Na przykład, przy nieprzepracowanej koniunkcji Księżyca z Wenus, osoba może szczerze kochać i rozumieć sztukę, lecz jej percepcja będzie w dużej mierze fizjologiczna, to znaczy, że towarzyszyć jej będzie prostackie profanowanie estetycznych nurtów. Po rozmowie z artystą i szczerym pochwałom jego obrazów, osoba ta pokryje je, a także samego twórcę, warstwą banalności i mdłości. Artysta będzie musiał poświęcić trochę czasu na odzyskanie i oczyszczenie swojego daru. Z kolei przepracowanie tej koniunkcji prowadzi do stworzenia osoby sztuki, której każdy krok i gest jest zachwytem, nie wspominając o jej domu i przygotowywanym jedzeniu. Koniunkcja Księżyca nadaje znakomite zdolności do intuicyjnego uczenia się w dziedzinach rządzonych przez planetę (na przykład koniunkcja z Merkurym daje zdolności językowe, koniunkcja z Marsem – zdolności sportowe, a koniunkcja ze Słońcem – umiejętność manipulowania wolą innych). Jednocześnie w tych samych dziedzinach może występować uderzające lenistwo, które można przezwyciężyć poprzez różne zewnętrzne i wewnętrzne trudności lub, na wysokim poziomie, poprzez ogólną duchową aspirację, kiedy człowiek odczuwa wagę każdego wyboru, działania i odpowiedzialności za nie. Na niskim (i średnim) poziomie w dziedzinach rządzonych przez planetę charakterystyczny jest półświadomy stosunek: „Jeśli muszę, to łatwo to zrobię, a poza tym po co się trudzić?” oraz ogólne, acz bardzo szczere, egoistyczne nastawienie z podświadomym przekonaniem: „Oczywiście, cały świat powinien się starać dla mnie, a dla kogo innego?”. Pod cienką warstwą dobrobytu kryje się rozległy obszar szarości z kieszeniami rozkładu, lecz wszystko to jest w dużej mierze wypierane do podświadomości i manifestuje się w postaci ogólnego depresyjnego tła, sprawiając, że jakakolwiek konstruktywna praca nad sobą i światem zewnętrznym wydaje się głęboko bezsensowna i beznadziejna. Proces przepracowania lenistwa i skłonności do profanowania wszystkiego, co dzieje się w dziedzinach rządzonych przez planetę, powinien być postrzegany nie jako własne niedociągnięcia, lecz jako bezpośredni wróg (to znaczy, zgodnie z 7. domem). Ogólnie rzecz biorąc, można powiedzieć, że koniunkcja Księżyca usiłuje subtelnie skierować niższy pryncypium planety ku służbie ego lub, w najlepszym razie, rodzinie człowieka, a karmicznie powinna być przepracowana, rozszerzona i udoskonalona poprzez transformację niższych programów podświadomości: smakosz staje się szefem kuchni. Koniunkcja Wenus: Miłość jest tak wspaniałą rzeczą, że trudno zrozumieć, jak mogłaby sprawiać kłopoty. Koniunkcja Wenus przynosi bezpieczeństwo społeczne i szczęście w dziedzinach rządzonych przez planetę, wraz z szybkim i łatwym uznaniem, które osoba przyjmuje za coś oczywistego i głęboko ceni niewiele, przynajmniej jeśli w jej życiu występują inne momenty samoafirmacji. Koniunkcja Wenus nadaje pryncypium planety naturalny smak i dobrą percepcję rzeczywistości, często zbyt harmonijną: wszelkie brzydoty stają się niewidoczne lub są znacznie złagodzone, a rozpaczliwy krzyk o pomoc może brzmieć dla tej osoby jak słaba i niepotrzebna prośba. Ten aspekt (nawet koniunkcja Wenus-Pluton) sprawia, że miłość staje się naturalnym stanem dla człowieka w dziedzinach rządzonych przez planetę. Jednak na niskim poziomie osoba skłonna jest czerpać tę miłość z otaczającej przestrzeni (i ludzi), wykorzystując ją dla osobistych korzyści. Choć z zewnątrz wszystko wydaje się całkiem przyzwoite i naturalne, dziwne jest nawet myśleć, że mogłoby być inaczej, gdy tymczasem miłość i harmonia emanują od samej osoby, całkowicie nie dbającej o rekompensatę, niczym kwiat lotosu, który zdobi świat jedynie dlatego, że istnieje i nie może postąpić inaczej. Na przykład, koniunkcja Wenus-Pluton na niskim poziomie rozwoju prowadzi do licznych fatalnych zauroczeń, z których osoba najczęściej wychodzi cało i z przyzwoitym bukietem (szybko przemijających) kwiatów przyjemności. Ofiary losu (i oczywiście własnych niskich namiętności) stają się ich kochankami, którzy z trudem znajdują siłę, by uwolnić się od nich i zapomnieć. Przepracowanie tego aspektu daje znakomity wgląd w wady i słabości ukochanej osoby (i oczywiście siebie samego), które osoba może wskazać i pomóc przezwyciężyć niemal bezboleśnie. Jest to zresztą karmiczny program tego aspektu. Prawda, rzadki partner wytrzyma taki program długo, ale w krótkim okresie może okazać się bardzo konstruktywny. Samemu człowiekowi trudno jednak liczyć na zadowalający związek emocjonalny w miłości, a jeśli posiada na przykład kwadraturę do Urana lub opozycję do Saturna, nie powinien oczekiwać tradycyjnie szczęśliwego małżeństwa. Na niskim poziomie koniunkcja z Wenus prowadzi do społecznego (i romantycznego) lenistwa, pasożytnictwa, często w postaci całkowitej niewdzięczności wobec ludzi i życia za wszystko, co dla tej osoby czynią. Jest to na ogół niezauważalne przez innych, lecz w ciężkich przypadkach odbierane jest jako dotkliwy cios.

Te aspekty znajdują się u jasnych, spokojnych i optymistycznych osób, które znają wartość wszystkiego i kochają sztukę. Tacy ludzie są naprawdę przywiązani do dzieci i zwierząt, a ogólnie utrzymują dobre relacje ze wszystkimi, nawet z wrogami. Posiadają wyszukany urok i lubią towarzystwo. Zazwyczaj odnoszą duże sukcesy w małżeństwie i tworzą silne rodziny. Otoczenie uważa ich za poważnych, godnych zaufania i szanowanych. Charakteryzuje ich jednak nadmierna skłonność do zakochiwania się; osiągają sukcesy dzięki kobietom. Pasjonują się wszystkim, co piękne, i uporczywie dekorują swoje domy, nie zapominając przy tym o sobie. Cechy charakterystyczne to niestała popularność, łagodność i zmienny charakter. Tacy ludzie są często schludni, uroczy i dobrze wychowani. Bardzo dbają o siebie. Wyróżnia ich pogodne usposobienie, zamiłowanie do domowego zacisza, uczuciowość, towarzyskość i komunikatywność. Są bardzo zręczni w kontaktach z ludźmi, posiadając urok, takt i poczucie proporcji. Ich więź psychiczna z rodziną jest bardzo silna. Sukces z płcią przeciwną jest niezaprzeczalny. Są harmonijnymi i pomocnymi ludźmi, delikatnymi w sposobie bycia, współczującymi i wrażliwymi. Ich obecność działa uspokajająco na otoczenie. Czasami posiadają rzadki dar wyrażania się muzycznie i plastycznie. Są pełni wdzięku i radości, wyróżniając się dobrym smakiem i życzliwym usposobieniem.

To wzajemne oddziaływanie tych planet obdarza dobrocią, tkliwością, współczuciem, uczuciem, atrakcyjnością, czarem, urzekaniem, litością, łagodnością ducha, troskliwością, taktem, spokojem, uległością, pokorą, wesołym usposobieniem, radością, talentem do sztuki i literatury. U kobiet obdarza smakiem, czarem i elegancją. U mężczyzn zapewnia szczęśliwe małżeństwo i powodzenie w miłości. Negatywnym aspektem jest brak oporu wobec zła, bierność i niezdolność do zmieniania czegokolwiek w świecie oraz nieumiejętność walki. Możliwa jest lekkomyślność i frywolność; mężczyźni mogą odnosić łatwe zwycięstwa nad kobietami i wykazywać cechy kobiece.

Zjednoczenie: fuzja dwóch przeciwnych typów uzależnień – od więzów rodzinnej miłości i miłości cielesnej – rodzi pragnienie połączenia obu w życiu. Jeśli aspekt połączenia jest korzystny, wówczas osoba charakteryzuje się życzliwością i przyjacielskością; bardzo ważne są dla niej radości życia, a ona stara się wyeliminować wszystko, co mogłoby zakłócić zadowolenie, harmonię i równowagę w miłości. Trójkąt, sekstyl: te same znaczenia. Urok i opanowanie; czasem mogą rodzić się nieco powierzchowne uczucia – częściowo z powodu pragnienia prostoty i łatwości.

Twoje dziecko jest uprzejme i urocze. Dziecko ma wyraźnie zaznaczoną potrzebę nawiązywania relacji oraz twórczości. Silna emocjonalność, wrażliwość, reakcja na piękno i harmonię, która często przejawia się w zdolnościach artystycznych. Ma doskonałe relacje z innymi dziećmi i dorosłymi. Możliwy talent w muzyce lub sztukach plastycznych. Dobrze rokuje śpiewakom, czytelnikom, artystom. Głos jest łagodny i melodyjny. Matka i dziecko wzajemnie sobie pomagają w dziedzinie sztuki. Dla dziecka piękno i matka są synonimami.

Harmonia, pomocność i uprzejmość. Korzystne dla kobiet, rozwija cechy kobiece: piękno, delikatność wyrazu i skłonności, empatię oraz wrażliwość. Ich obecność działa uspokajająco. Zazwyczaj oznacza zdolności artystyczne, dobre umiejętności kulinarne, dekorowanie wnętrz oraz dbanie o siebie. Jeśli ten trójkąt jest dobrze aspektowany przez Neptuna, świadczy o niezwykłym talencie muzycznym lub wizualnym. Dobre dla śpiewaków, recytatorów i artystów. Głos jest pełen wdzięku i melodyjny.

Masz naturalne zamiłowanie do przeszłości, zarówno tej osobistej, jak i historii świata – wszystkiego, co tradycyjne. Łatwo przychodzi ci praca z muzyką, kolorem, tkaninami i sztuką – z tym, co piękne i ujmujące. Byłbyś doskonałym dekoratorem wnętrz, a ogólnie – wszelkich przestrzeni. Lubisz nastroje i emocje (wszystko, co psychologiczne), zwłaszcza w kontekście grupowym. Młodszych ludzi, bezradnych i potrzebujących zawsze znajdziesz pod swoją opieką.