Księżyc w opozycji do Plutona

Koniunkcja Księżyca: Umiarkowując agresywność pragnień, pomagasz ustanowić pokój na Ziemi. Opozycja planety do Księżyca nadaje osobie bardzo stronniczy stosunek do zasady planetarnej, którą postrzega jako niezwykle ważną dla życia, a w każdym przypadku doświadcza jej przejawów bardzo emocjonalnie. Na niskim poziomie osoba stale stara się przyjąć postawę egocentryczną, czyli uwewnętrznić i podkreślić Księżyc, w wyniku czego zasada planetarna zostaje zewnętrzniona, często w postaci innej osoby, na którą rzutowane są wszystkie własne niezadowolenie i dysharmonia. Partner jest obwiniany o wszelkie nieszczęścia, nieszczęścia i niezadowolenie. Na przykład przy opozycji Księżyca do Merkurego partner, który miał pecha udzielić dobrej rady, ryzykuje wywołanie histerycznego wybuchu typu: „Jestem tak nieszczęśliwy, a to wszystko twoja wina, twoje idiotyczne rady i rozumowanie!” Głęboko wewnątrz osoba, oczywiście, czuje, że to nie jest takie proste, że zasada planetarna jest jakoś jej potrzebna, ale absolutnie nie potrafi zrozumieć dlaczego ani jak ją wykorzystać, pozostając wyłącznie na egoistycznym gruncie, co przy osłabionym horoskopie może prowadzić do chorób nerwowych i somatycznych. Od czasu do czasu (jeśli planeta jest silniejsza od Księżyca) akcenty się przesuwają, zasada planetarna staje się silniejsza od księżycowej i zostaje uwewnętrzniona, podczas gdy Księżyc przeciwnie – zostaje zewnętrzniony. Na niskim poziomie osoba nadal walczy: z matką (lub jej wyobrażeniem), nawykami z dzieciństwa, których się już zmęczyła, swoim ciałem fizycznym, ojczyzną lub ludźmi, przyjmując zasadę planetarną (i dom, w którym planeta się znajduje) za podstawę swojego stanowiska. Na przykład przy opozycji Księżyca do Wenus stanowisko jest następujące: bycie grubym i objadaniem się jest brzydkie, dlatego osoba stosuje wyczerpującą dietę, ale trwa ona tylko do momentu, gdy Księżyc odzyskuje dominujący akcent, po czym natychmiast tłumi pragnienie szczupłości i, zjadając z przyjemnością kanapkę z szynką, ogląda zawody łyżwiarstwa figurowego w telewizji bez najmniejszego zastanowienia. Głównym problemem w pogodzeniu zasad planetarnych jest to, że Księżyc musi zrezygnować z idei całkowitego pochłonięcia zasady planetarnej (w przeciwnym razie ta ostatnia ginie), ale jednocześnie nie może doprowadzić do śmierci osoby, czyli znaleźć kompromisową „dietę”. Przetworzenie tego jest trudne, wymaga poświęcenia, dyscypliny (Saturna) i wewnętrznej uczciwości (Neptuna, Plutona), ale przynosi wspaniałe rezultaty: osoba opanowuje zasadę planetarną bardzo subtelnie, głęboko i pewnie, a staje się ona dla niej naturalnym i niezawodnym wsparciem. Opozycja Plutona: Dobro brudzi się w walce ze złem. Zasadniczo, główny aspekt Plutona karmicznie dostraja planetę do programu oczyszczenia, często bolesnego, ale co najważniejsze, nieodwracalnych strat. Na niskim poziomie opozycja przeciwstawia zasadę planety działaniom oczyszczającym Plutona; osoba postrzega je jako destrukcyjną agresję skierowaną przeciwko sobie (w obszarach rządzonych przez planetę) i próbuje się jej przeciwstawić. W takim przypadku wyraźnie akcentuje planetę, a Pluton jawi się jej w postaci zewnętrznego losu, który zadaje (oczywiście) destrukcyjne ciosy niewinnej osobie, i to zawsze w tym samym miejscu (zasada planety lub dom, w którym się znajduje). Osoba może narzekać (cicho), protestować (głośno) lub walczyć (desperacko), ale lepiej jest jej się poddać i, co najważniejsze, zrozumieć, że Pluton nie dąży do zniszczenia samej zasady planetarnej (przy opozycji Plutona do Księżyca osoba czasami czuje, że los po prostu chce ją zniszczyć wraz z jej rodziną, i to w najbardziej bolesny sposób), lecz jedynie jej niższą oktawę, od której psychologicznie najtrudniej jest się uwolnić. Od czasu do czasu (zwykle niezauważalnie dla osoby) horoskop zamienia akcenty w opozycji i przesuwa główny nacisk na Plutona, tak że osoba staje się kanałem woli oczyszczającej Absolutu (losu) i czyni z zasadą planetarną w świecie zewnętrznym mniej więcej to, co niedawno los uczynił z nią samą. Często zewnętrzny przejaw planety następuje poprzez pewne osoby, które wpadają pod fatalny wpływ tej osoby, która oczywiście może nawet o tym nie podejrzewać (choć takie podejrzenia pojawiają się z czasem). Silni czarni nauczyciele z opozycją Plutona mogą długo utrzymywać nacisk na Plutona, brutalnie tłumiąc i niszcząc zasadę planetarną u swoich uczniów, ale zazwyczaj ostateczny cios Plutona w końcu ich dopada. Praca nad tym polega przede wszystkim na pielęgnowaniu pokory i wykorzenieniu w sobie prymitywnej chęci całkowitej kontroli nad przejawami zasady planetarnej w otaczającym świecie oraz pragnienia jej przedefiniowania w innych ludziach, bezwzględnego usuwania wszystkiego, co odrażające i niegodne (na przykład opozycja Plutona do Wenus daje pragnienie całkowitej kontroli nad ludźmi, a zwłaszcza nad obiektem miłości; opozycja do Merkurego – pragnienie kontroli nad umysłami i działaniami ludzi, ale nie takiej władzy, która pochodzi z wyższej oktawy 9. domu, lecz raczej „żeby nie odważyli się mówić lub nawet myśleć tego, czego im nie pozwalam!”). Osoba musi zrozumieć, że jej zasada planetarna może być konstruktywnie wykorzystana w życiu zewnętrznym dopiero po gruntownym oczyszczeniu Plutonicznym wewnątrz niej, za co będzie musiała złożyć wiele zewnętrznych i wewnętrznych ofiar. Na wysokim poziomie osoba zyskuje możliwość wyższej ewolucji zasady planetarnej oraz udział w wielkoskalowych programach karmicznych.

Osoby te są skłonne do samotności, głównie z powodu swojej emocjonalności. Zwykle wyrażają emocje w nadmiernie drobiazgowym i pochopnym sposobie. Powinny starać się pozytywnie wykorzystywać swój potencjał twórczy, co wymaga kontrolowania takich cech charakteru jak impulsywność, nadwrażliwość, uraza oraz skłonność do zazdrości. Często odczuwają porzucenie, zwłaszcza z powodu napiętych i konfliktowych relacji z rodzicami i rodziną. Mają tendencję do szukania ostatecznych i unikalnych rozwiązań dla wszystkich problemów, często w nadmiernie emocjonalny sposób. Muszą nauczyć się panować nad nietolerancją i skłonnością do fanatycznego radykalizmu. Osoby te cechuje nadmierna wyniosłość oraz wyraźne przecenianie własnych możliwości. Są niecierpliwe i często odbiegają od powszechnie akceptowanych norm w swoim postępowaniu. Ich los jest bardzo zmienny i niestabilny, głównie z powodu żądzy przyjemności i emocjonalnego zaspokojenia. Dysponują silnym potencjałem psychoemocjonalnym, który budzi lęk, strach i głębokie poczucie niepewności u osób wokół nich. Wydają się wytwarzać pole psychologiczne, które destabilizuje i przygniata innych. Czując się ograniczone (głównie przez własne napięcia emocjonalne), nieświadomie dążą do zerwania wszelkich więzi z przeszłością i odnowienia swojego życia. Dlatego są wyjątkowo bezwzględne wobec rodziców i rodziny oraz nie tolerują żadnej ingerencji. Gdy są naciskane, nie tylko oburzają się i złością, ale są skłonne do wybuchów gniewu i furii. Tacy ludzie często gardzą dobrami materialnymi, gdyż dla nich najważniejsze jest osiągnięcie zaspokojenia emocjonalnego i zmysłowego.

Twoje dziecko może czuć, że emocje je przytłaczają i biorą nad nim górę. Czasem pojawia się lęk, że dziecko posiada potężną siłę magnetyczną, ale nie wie, jak ją kontrolować. Może być surowe wobec rodziców, nie toleruje ich ingerencji i pod presją reaguje oburzeniem oraz gniewem. Uparty charakter prowadzi do kłótni. Dziecko nie pozwala się uczyć ani moralizować. Drobnostki je drażnią, gdyż chce zajmować się jedynie ważnymi, wyjątkowymi sprawami. Niecierpliwi się, gdy coś się przeciąga. Czasem może czuć się porzucone z powodu specyficznych relacji z rodzicami. Takie dzieci muszą nauczyć się panować nad swoją siłą. Nie należy im zabraniać odczuwania i swobodnego wyrażania emocji. Dla dziecka matka jawi się jako potężna, rozumiejąca i wszechwiedząca, mająca władzę nad życiem i śmiercią. Może myśleć, że matka ma oczy z tyłu głowy. Matka musi nawiązać z dzieckiem otwarty dialog, aby ono nie czuło się przez nią przytłoczone.

Opozycja, kwadratura: kategoryjne odrzucenie wzorca macierzyńskiego, a przez to również roli kobiecej, której świadomość często aktywnie nie akceptuje, usiłując ją wyprzeć. A ponieważ w astrologii warunkowej Księżyc jest związany z człowiekiem w jego integralności, te aspekty wskazują na trudności związane z ciałem lub uszkodzenie zdrowia cielesnego w dzieciństwie (choroba, długi i trudny poród, który uszkodził zdrowie noworodka).

Samopochwała, dyktatura, autorytaryzm, dążenie do sukcesu i popularności, pewność siebie, nadmierna pewność siebie, arogancja. Niespójność, sztywność, brak elastyczności i stanowczość. Pozytywną stroną jest ogromna ambicja, która napędza osiągnięcia osobiste. Daje pewność siebie i umiejętność walki, zdolność do osiągania celów, dowodzenia, sprawowania władzy oraz asertywność.

Skłonność do rządzenia rodziną i przyjaciółmi oraz wprowadzania zmian. Uczucia wyrażane są z taką intensywnością, że inni zaczynają się bać. Spory o sprawy finansowe i korzystanie ze wspólnych środków często prowadzą do konfliktów dotyczących dziedziczenia w rodzinie. Uparcie prowadzi do kłótni. Odmawiają nauki lub moralizowania. W miłości są powściągliwi lub agresywni.

Masz tendencję do unikania osobistego podejścia do własnych emocji i wolisz trzymać wrażliwe sprawy na dystans. Nie masz nic przeciwko wtrącaniu się w prywatne sprawy innych, co może prowadzić do poważnych konfrontacji. Otoczenie nie lubi, gdy wkraczasz w ich sferę prywatną, i da ci to wyraźnie do zrozumienia. Twój dom i otoczenie mają tendencję do bycia bardzo tradycyjnymi.