Jowisz koniunkcja Neptun

Konjunkcja Jowisza: Stojąc na barkach olbrzymów, upewnij się, że nie garbią się. Na niskim poziomie rozwoju aspektu koniunkcja Jowisza nadaje planecie wyostrzone poczucie własnej ważności. Osoba szczerze wierzy, że wszystkie jej przejawy w odpowiednich dziedzinach są niezwykle ważne i znaczące; tutaj ma wielkie możliwości, a każdy, zdając sobie z tego sprawę, powinien jej pomagać i bezinteresownie służyć. Rzeczywiście, potencjalnie ten aspekt daje wielkie rozszerzenie zasady planetarnej i niekiedy niezasłużone szczęście osobiste (szczególnie przy silnym Jowiszu), takie jak wysokie wsparcie. Niebezpieczeństwo tkwi w tym, że ma się tendencję do traktowania tych możliwości jako danych z góry, jakby nie mogły być inne, oraz do czysto egoistycznego aspektu radosnej konsumpcji. Praca nad tym polega na uświadomieniu sobie odpowiedzialności za wszelkie dary i możliwości Jowiszowe jako wartości grupowych oraz na ich najskuteczniejszym i najbardziej twórczym rozdzieleniu. Koniunkcja Jowisza oznacza intensywne zaproszenie do egregora, a osoba (karmicznie) musi nie tylko konsumować dary, ale także wejść do egregora i wykonać w nim niezbędną pracę (lub przekazać otwarty kanał odpowiedniej osobie). Na przykład koniunkcja Jowisza z Marsem oznacza, że osoba będzie miała dużo energii pochodzącej z różnych źródeł, ale także silną pokusę, by wydawać ją chaotycznie, bezmyślnie i nieskutecznie, choć sama przez długi czas będzie podświadomie wierzyć, że każde jej aktywne działanie jest nieskazitelne i przynosi łaskę w jej najczystszej formie. Na wysokim poziomie opracowania tej osoba otwiera wysokie kanały energetyczne i duchowe dla innych (ogólnie rzecz biorąc, koniunkcja Jowisza to aspekt kaznodziei). Koniunkcja Neptuna: Nieśmiertelność duszy jest trudna do uwierzenia dla osoby, która nie ma duszy. W dziedzinach rządzonych przez planetę w koniunkcji z Neptunem osobie trudno jest się skoncentrować: zaczyna medytować, co (bez przepracowania aspektu) prowadzone jest przez niższe programy podświadomości, starające się postawić wszystkie przejawy zasady planety na służbie ego. Neptun tworzy stałe zniekształcenie widzenia, fałszywe pozycje, pokusy świadomego i nieświadomego oszustwa w odpowiednich sferach, a uwolnić się od tych wpływów jest bardzo trudno, ponieważ nieprzepracowana koniunkcja daje bardzo głębokie i silne przeniknięcie niższej oktawy Neptuna do zasady planety. Jeśli Neptun jest w koniunkcji z Wenus, to na niskim poziomie przepracowania aspektu osoba będzie stale wpadać w fałszywe pozycje i po prostu kłamać w kontaktach społecznych i miłości, ale zarówno to, jak i dostępne sztuki będą dla niej źródłem niekończącej się przyjemności, a przepracowanie daje prawdziwego znawcę sztuki, a może i artystę. Koniunkcja Neptuna z Saturnem jest znacznie trudniejsza do przepracowania, gdyż niższa oktawa Neptuna odwraca uwagę od Saturna, a osoba jest prawie niezdolna do koncentracji (szybko wpada w niską medytację, a uwaga odpływa) i samopogłębienia, które są konieczne do rozwoju dyscypliny i wewnętrznej integralności. Tutaj pomaga Pluton (który, nawiasem mówiąc, przez całą drugą połowę XX wieku był w sekstylu z Neptunem, obiecując wsparcie), jedyna planeta zdolna rozwiać uroki i oszustwa Neptuna. Na wysokim poziomie przepracowania koniunkcja z Neptunem daje osobie w dziedzinach rządzonych przez planetę rzadką zdolność do prawdziwego zrozumienia, wysokich medytacji oraz działań zewnętrznych, w których osoba może wyrazić Niewyrażalne, choć nie wszyscy potrafią to dostrzec.

Osoba ta posiada bujną wyobraźnię, która może znaleźć wyraz w różnorodnych przedsięwzięciach twórczych. Jest muzykalna i artystyczna, poetycka i malarska. Musi kontrolować wrodzoną skłonność do przesady i maksymalizmu. Jest współczująca, idealistyczna i pociąga ją życie religijne oraz wszelkiego rodzaju kulty i rytuały. Gdy koniunkcja jest osłabiona, taka osoba ma tendencję do życia w transcendentalnych sferach marzeń i starannie unika wszelkich trudności, po prostu uciekając od rzeczywistości. Odznacza się szerokimi uczuciami, szczerością i wysokimi standardami moralnymi. Skłania się ku przywództwu ideologicznemu i działalności religijnej, nieustannie egzystując na granicy między tym, co realne, a tym, co wyobrażone, między praktyką a ideałami. Ciągle doświadcza duchowych uniesień, uciekając od ziemskiej rzeczywistości. Dąży do przezwyciężenia praktycznej bezradności poprzez zanurzanie się w doświadczeniach fantazji, co może być szkodliwe dla jej życia duchowego. Wiele badań psychicznych przeprowadzanych podczas zanurzenia w świecie wewnętrznym może doprowadzić do tego, że taka osoba zaniedba swoje społeczne spełnienie. Musi posiadać wystarczający poziom rozwoju duchowego, aby opanować energie tego połączenia i podporządkować je świadomej sile woli. Tacy ludzie są niezwykle ludzcy, posiadają głębokie zrozumienie sztuki i kwestii duchowych oraz naturalną skłonność do magii i mistycyzmu. Zasadniczo są oni niepraktyczni, skłonni do kontemplacji i oderwania od rzeczywistości. Ich poglądy są nie tylko idealistyczne, ale czasem także abstrakcyjne. Mogą jednak z powodzeniem realizować się w dziedzinach muzyki, sztuki, filozofii i religii.

Połączenie: interakcja idei mistycznej z rozkwitem osobowości; wiara religijna jest asertywna, lecz delikatna. Tolerancja, humanitaryzm, żarliwość i hojność. Przekonanie, że pielęgnowanie ideałów, dążenie do wyższego celu nie ma prawa deptać indywidualności, lecz przeciwnie – musi opierać się na szacunku dla niej. Ten aspekt oznacza moc: życzliwą, łaskawą, ale wciąż moc.

Bogata wyobraźnia w sztuce, filozofii, religii; bogactwo doświadczeń umysłowych i emocjonalnych. Mało zdrowego rozsądku i dyscypliny. Przy złych aspektach – utrata kontaktu z rzeczywistością. Obiecują więcej, niż są w stanie spełnić.