Synastrie vergelijkt twee geboortehoroscopen en kijkt naar de hoeken tussen de planeten van de ene persoon en de planeten van de andere. Het is geen compatibiliteitshoroscoop op basis van het zonneteken: de berekening werkt met de reële lengtes van de planeten op het moment van de geboorte van elke partner, waardoor het resultaat uniek is voor een specifiek paar. Hieronder wordt uiteengezet wat een dergelijke berekening oplevert, welke contacten zwaarder wegen dan andere en wat je niet van synastrie moet verwachten.
Wat is een interkaartastrale aspect
Een aspect is de hoek tussen twee punten van de Dierenriem. In een geboortehoroscoop zoeken we aspecten tussen de planeten van één persoon, in synastrie tussen de planeten van twee personen. Als de Venus van de eerste partner op 12° Stier staat en de Mars van de tweede op 14° Leeuw, dan is de hoek tussen hen 92°, wat een vierkant is met een orbis van 2°. Elk zo'n paar is een apart interactiekanal: Maan tot Maan gaat over het emotionele ritme, Mercurius tot Mercurius over of het makkelijk is om het met woorden af te maken, Venus tot Mars over aantrekkingskracht. De volgorde maakt uit: Venus van de eerste tot Saturnus van de tweede en Saturnus van de eerste tot Venus van de tweede zijn twee verschillende contacten met verschillende inhoud.
Welke contacten wegen zwaarder
Het gewicht van een contact bestaat uit drie dingen. Ten eerste de lichamen zelf: Zon en Maan wegen het zwaarst, daarna Venus en Mars, dan Mercurius, Saturnus en Jupiter, en het minst de hogere planeten en fictieve punten. Ten tweede het type aspect: conjunctie en oppositie zijn sterker dan driehoek en vierkant, en die zijn sterker dan sextiel en de kleinere aspecten. Ten derde de orbis, oftewel de afwijking van de exacte hoek: een aspect met een orbis van 0,5° werkt merkbaar sterker dan hetzelfde aspect met een orbis van 6°. Daarom betekent één exact contact van de lichtplaneten vaak meer dan vijf brede aspecten tussen Uranus en Neptunus.
Harmonie en spanning: waarom een vierkant geen vonnis is
Driehoeken en sextielen geven lichtheid: in deze zones begrijpen partners elkaar zonder uitleg. Vierkanten en opposities geven wrijving, en juist daaruit groeit meestal de beweging: een oppositie van de Maan tot Saturnus dwingt om te leren praten over behoeften, iets waar een paar met alleen maar driehoeken misschien nooit in slaagt. Een apart geval is de conjunctie: deze versterkt beide planeten, en de toon hangt af van welke planeten het zijn. Venus met Jupiter in conjunctie wordt gelezen als gulheid, Zon met Saturnus als de druk van plicht, en iets met Pluto als overmatige intensiteit. Een paar zonder enige gespannen aspect komt zelden voor, en relaties zonder wrijving zijn vaker saai dan gelukkig.
De compatibiliteitsindex en wat deze eigenlijk meet
De calculator toont een getal van 0 tot 100. Het is een gewogen balans: de som van de gewichten van harmonieuze contacten tegenover de som van de gewichten van gespannen contacten, genormaliseerd naar een schaal met 50 als midden. Een getal van 50 betekent een typisch paar, en niet een 'neutraal' paar: in een steekproef van vierhonderd willekeurige paren ligt de mediaan precies daar, en tachtig procent van de paren valt binnen het bereik van 36 tot 64. Daarom is 40 geen ramp, en 70 is echt een zeldzame overwicht van harmonieuze contacten. Belangrijker is: het getal meet de samenstelling van aspecten, niet de kwaliteit van de relatie. Het weet niets over hoe twee mensen omgaan met wrijving, en juist dat bepaalt of een paar het volhoudt.
Huisoverlapping en waarom geboortetijd nodig is
Naast aspecten kijkt synastrie ook in welke huizen van de ene kaart de planeten van de andere vallen. De Zon van de partner in het vijfde huis is de ene geschiedenis, in het twaalfde een andere, hoewel de aspecten in beide gevallen hetzelfde kunnen zijn. Maar huizen hangen af van de Ascendant, en de Ascendant van de exacte geboortetijd: een fout van een kwartier verschuift de cuspides met een paar graden, een fout van twee uur verplaatst een planeet naar het aangrenzende huis. Als de tijd onbekend is, is het correct om alleen aspecten tussen planeten te lezen en geen conclusies te trekken over huizen, Ascendant en MC.
Composietkaart en de Davison-kaart
Synastrie kijkt naar twee mensen apart en naar de verbindingen tussen hen. De composietkaart doet iets anders: hij bouwt een derde kaart uit de middelpunten van de planeten van beide partners, oftewel de kaart van de relatie als zelfstandig fenomeen. De Davison-kaart bouwt een kaart op basis van het gemiddelde geboortemoment en de gemiddelde geboorteplaats van de twee mensen, en heeft dus een reëel moment en reële huizen. Deze methoden vervangen synastrie niet, maar beantwoorden een andere vraag: niet 'hoe interacteren wij', maar 'wat zijn deze relaties op zich'. In de praktijk worden ze als tweede stap gebruikt, nadat de aspecten zijn geanalyseerd.
Grenzen van de methode
Astrologie is geen wetenschap, en synastrie is een interpretatief model, geen voorspelling. De gewichten van de planeten, de regels voor de tekenen bij conjuncties en de normalisatiecoëfficiënt zijn onze conventie, verzameld uit verschillende tradities: er is alleen consensus over de algemene hiërarchie, en specifieke getallen verschillen per school. De compatibiliteitsindex moet niet worden gelezen als een vonnis, en zeker niet als reden voor een beslissing over de relatie. Een verstandig gebruik is anders: kijken waar in het paar het makkelijk is en waar het voorspelbaar moeilijk is, en hierover praten.
De berekening is gratis en wordt uitgevoerd in de browser: geboortedata gaan niet naar de server. De posities van de planeten worden berekend met Swiss Ephemeris met een nauwkeurigheid tot op de boogseconde.
